างยิ่ง
“ถอยไปให้หมด!”
เมื่อได้ยินคำสั่งของจินเซิ่ง เหล่าองครักษ์ราวกับได้ยินเสียงเรียกจากผู้มาโปรด พวกเขารีบถอยห่างจากหลี่เต้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ราวกับว่าการลังเลเพียงวินาทีเดียวจะเป็นการไม่ให้เกียรติหัวหน้าองครักษ์ของตน
จินเซิ่งก้าวออกมาพูดว่า “แม้จะไม่รู้ว่าใครส่งพวกเจ้ามา แต่ข้าต้องขอบคุณผู้ที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้าก่อน”
“เพราะไม่ว่าจะเป็นฝ่ายใด การสูญเสียคนมีฝีมือเช่นพวกเจ้าไปคงจะเจ็บปวดไม่น้อยทีเดียว”
เจ็บปวดไหม?
พวกเขาเป็นนักโทษประหารจากค่ายกักกันนะ!
แต่ตอนนี้เขาขี้เกียจอธิบายอะไรมากมาย เพียงแค่เหลือบมองไปด้านหลังของยอดฝีมือตรงหน้า
ท่ามกลางองครักษ์สิบกว่านาย มีชายหนุ่มในชุดหรูหรางดงามยืนอยู่ นี่คงจะเป็นองค์ชายสามแห่งลั่วอวิ๋นที่ถูกกล่าวถึง
การเก็บเกี่ยวคุณสมบัติคือจุดประสงค์ของเขา แต่การกำจัดองค์ชายสามแห่งลั่วอวิ๋นก็เป็นจุดประสงค์ของเขาเช่นกัน
เมื่อองค์ชายสามแห่งลั่วอวิ๋นเห็นว่าตนเองถูกอสูรจ้องมองอยู่ ก็ไม่มีอารมณ์จะดูการแสดงอีกต่อไป
“หัวหน้าองครักษ์จินเซิ่ง จงสังหารผู้ลอบสังหารทั้งสามคนเดี๋ยวนี้” เขาออกคำสั่งอย่างไม่ลังเล
“ขอรับ!”
สำหรับคำสั่งนี้ จินเซิ่งรับคำโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เพราะมันตรงกับความต้องการของเขาพอดี
“วันนี้พวกเจ้าทั้งหมดต้องตายที่นี่!!” จินเซิ่งลงมือโดยไม่ลังเล ดาบยาวในมือของเขาพุ่งเข้าหาใบหน้าของหลี่เต้าพร้อมประกายดาบอันคมกริบ
สำหรับยอดฝีมือ หลี่เต้าก็ให้
