ีใครควบคุมเขา เขาจึงถูกจับมาขังไว้ที่นี่
เมื่อได้เห็นบันทึกของเหล่ากุ่ย หลี่เต้ายิ่งตะลึงงัน แต่เดิมเหล่ากุ่ยเป็นเพียงศิษย์ธรรมดาคนหนึ่งในเย่าหวังกู่ เพราะครั้งหนึ่งที่เคยช่วยชีวิตผู้คน ทำให้เขาหมกมุ่นกับโรคประหลาดในร่างกายมนุษย์ จนเริ่มคลุ้มคลั่งไปบ้าง ด้านบนยังมีคำอธิบายเกี่ยวกับวรยุทธ์ของเหล่ากุ่ยอีกด้วย เหล่ากุ่ยฝึกวิชาของเย่าหวังกู่ เป็นวิชาที่เรียนรู้ง่ายแต่ยากที่จะเชี่ยวชาญ วิชานี้ไม่ได้มอบพลังอันทรงพลังให้แก่ผู้ฝึก จุดประสงค์หลักคือการบำรุงร่างกายให้แข็งแรงและยืดอายุขัย ดังนั้น แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่งแล้ว แต่กลับไม่มีพละกำลังมากนัก วิธีจัดการกับผู้อื่นก็ทำได้เพียงใช้วิชาพิษเท่านั้น อีกทั้งเหล่ากุ่ยยังมีนิสัยแปลกอย่างหนึ่ง นั่นคือไม่เคยใช้วิชาพิษสังหารผู้ใด
ด้วยเหตุที่เหล่ากุ่ยชอบอยู่ตามลำพังและมีนิสัยประหลาด ทางการจึงกังวลว่าสักวันเขาอาจใช้วิชาพิษก่อเรื่องใหญ่ ประกอบกับครั้งหนึ่งเคยรักษาคนไข้จนไปขัดใจขุนนางผู้ใหญ่ จึงถูกจับมาขังไว้ที่นี่ ส่วนคนสุดท้าย สวีหู่…… หลี่เต้าจ้องมองชื่ออย่างพินิจ แล้วเหลือบมองร่างสูงใหญ่ของสวีหู่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ให้ตายเถอะ! สิบสองปีเช่นนั้นหรือ? เด็กสิบสองขวบที่ไหนสูงตั้งสองเมตรห้า! ทว่าข้อมูลเหล่านี้ได้มาจากคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพร ไม่น่าจะเกิดข้อผิดพลาดร้ายแรงเช่นนี้ได้ จากสภาพร่างกายแล้ว นี่คือพรที่สวรรค์ประทานมาให้อย่างแท้จริง
ต