วรยุทธ์ แต่เสิ่นซานที่ชำนาญวิชาตัวเบาด้วยวรยุทธ์ระดับหกยังไม่อาจสลัดหนีเขาได้โดยง่าย
หากได้พรสวรรค์ในการฝึกวรยุทธ์ดี อนาคตย่อมมีความสำเร็จไม่ธรรมดาแน่นอน ส่วนเหล่ากุ่ยนั้นไม่ต้องพูดถึง เขามีอายุกว่าร้อยปี หากเทียบกับชาติก่อนก็นับว่าเป็นผู้อาวุโสที่มีอายุยาวนาน มีคำกล่าวว่ายิ่งแก่ยิ่งเจนจัด แม้จะดูเพี้ยน ๆ ไปบ้าง แต่เขาก็เป็นผู้ที่รู้มากที่สุดในบรรดาผู้ที่อยู่ที่นี้ ส่วนสวีหู่ ไม่จำเป็นต้องพูดถึงด้วยซ้ำ นี่เป็นเพราะพรสวรรค์ แต่เพราะสวีหู่ไม่ได้เกิดมาในตระกูลที่ดี หากสวีหู่มีชาติกำเนิดที่ดี อายุสิบสองปีมีร่างกายเช่นนี้ เขาคงเป็นแม่ทัพที่สมบูรณ์แบบในสนามรบอย่างแน่นอน หากมีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญสักเล็กน้อย เขาก็จะเป็นเครื่องบดเนื้อในสนามรบอย่างไม่ต้องสงสัย อีกทั้งยังมีเขา ที่เป็นคนมีระบบช่วยเหลืออยู่ด้วย ชั่วขณะหนึ่งหลี่เต้าเกิดความชื่นชมในตัวเว่ยอวิ๋น ไม่เข้าใจว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงจัดการรวมกลุ่มเช่นนี้ได้ เขาพูดความจริง ไม่ได้หลอกลวง ในคุกแห่งนี้เต็มไปด้วยคนมากความสามารถ
ส่วนคนสุดท้ายอย่างเสิ่นซาน… หลี่เต้ามองดูคนโง่ที่ยังคงสงสัยในชีวิตแล้วส่ายหน้า ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็น่าเหนื่อยใจ มีเขาอยู่ก็ไม่ได้เป็นมงคลอะไร พอจะนับเป็นของประดับได้เท่านั้น “พอเถอะ เลิกคิดวนเวียนว่าเหตุใดถึงถูกจับมาเสียที แทนที่จะคิดเรื่องพวกนั้น สู้คิดหาทางออกจากค่ายนักโทษประหารจะดีกว่า” เหล่ากุ่ยทนดูต่อไปไม่ไหว เอ่ยเตือ
