เขาเพียงลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะวิ่งตามพวกนักโทษประหารเข้าไป เพราะเขารู้สถานการณ์อยู่แล้ว นั่นคือด้วยร่างกายของเขาในปัจจุบันสามารถต่อสู้ดูสถานการณ์ได้อย่างเต็มที่ หากสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย เขาก็สามารถหลบหนีได้ อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่โง่เขลาถึงขนาดสละชีวิตของตนเองที่นี่
เมื่อหัวหน้าหลิวเห็นนักโทษประหารพุ่งเข้าไปแล้ว ความคิดในสมองของเขาก็หมุนวนอย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็กัดฟันสั่งการว่า “ทุกคนบุกเข้าไปสังหาร!”
เมื่อเหล่านักโทษประหารจากค่ายนักโทษประหารวิ่งพรวดพราดลงมาจากเนินเขา ทหารม้าเป่ยหมานก็ดูเหมือนจะเตรียมพร้อมไว้แล้ว ทหารม้าทั้งสองด้านพร้อมใจกันชักหอกยาวสามเมตรออกมาแล้วพุ่งแทงไปยังเหล่านักโทษประหารที่กำลังวิ่งเข้ามาทันที เพียงแค่การโจมตีครั้งเดียว นักโทษประหารครึ่งหนึ่งก็ถูกแทงทะลุร่าง ส่วนที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งก็ตกตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า พวกเขาลังเลว่าจะบุกเข้าไปหรือไม่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร
แต่หลี่เต้าไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาดด้วยการโบกดาบแล้วพุ่งเข้าไป หอกยาวนี้อาจสามารถป้องกันคนธรรมดาได้ แต่ไม่อาจต้านทานเขาผู้มีพละกำลังเกือบห้าเท่าของคนทั่วไปได้ ทางด้านทหารม้าเป่ยหมานก็สังเกตเห็นหลี่เต้าเช่นกัน ขณะที่หลี่เต้ากำลังจะพุ่งเข้าไปในกลุ่มทหารม้าเป่ยหมาน ทันใดนั้นก็มีหอกยาวหลายเล่มโผล่ออกมาจากด้านหลังของทหารม้าเป่ยหมานแถวหน้า ยิ่งไปกว่านั้น หอกยาวเหล่านี้ไม่ได้แทงสุ่ม
