ในสมัยโบราณ พ่อมดจะแกะสลักอักษรรูนบนไอเท็มเวทย์มนตร์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของเวทย์มนตร์ อย่างไรก็ตาม มีพ่อมดเพียงไม่กี่คนที่สามารถทำได้ในตอนนี้ และทักษะโบราณส่วนใหญ่ที่หลงเหลืออยู่ก็หายไป
ด้วยการใช้กระบวนการที่ซับซ้อนและยุ่งยากนี้ สิ่งที่มักจะสร้างขึ้นคือไอเท็มเวทย์มนตร์ที่ทรงพลังและยาวนาน
แน่นอน ในสถานที่บางแห่งเรียกว่าไอเท็มเล่นแร่แปรธาตุ
โลกแห่งเวทย์มนตร์ในอังกฤษไม่ได้สนใจการเล่นแร่แปรธาตุมากนัก
แนวความคิดในการเล่นแร่แปรธาตุมีต้นกำเนิดมาจากกรีกโบราณและอียิปต์ และได้รับการแนะนำให้รู้จักกับยุโรปตะวันตกในศตวรรษที่ 12
พ่อมดยุคแรกมีแนวคิดที่คลุมเครือมากเกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร
อัลเบิร์ตเคยอ่าน “กุย หยูลู่” ที่มีชื่อเสียงของอียิปต์โบราณในห้องสมุด แต่เขาไม่เข้าใจความหมายข้างต้น ประโยคแรกของหนังสือเล่มนี้แปลว่า:
ตามที่อยู่ข้างบน ตามที่อยู่ข้างล่าง; ด้วยวิธีนี้ ความอัศจรรย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงสำเร็จ
ประโยคที่สองคือ: ทุกสิ่งเป็นหนึ่ง สร้างขึ้นจากหนึ่งเดียวโดยการสร้างความแตกต่าง…
หลังจากอ่านอย่างตั้งใจและจำได้ อัลเบิร์ตก็นำ “บันทึกหยก” มารวมกันแล้วซุกไว้บนชั้นวาง หนังสือเก่ามักเต็มไปด้วยแนวคิดที่ซับซ้อนและลึกซึ้งซึ่งเข้าใจยาก
