เกี่ยวกับบันทึกของตำราเวทมนตร์โบราณ พวกเขาเกี่ยวกับการตีความและความเข้าใจมากกว่าที่จะเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ลึกซึ้งกว่า บางทีดัมเบิลดอร์อาจศึกษาสิ่งเหล่านี้แล้ว แต่ตอนนี้มีพ่อมดเพียงไม่กี่คนที่รู้วิธีใช้งานจริงๆ
อัลเบิร์ตโยนความคิดในการทำเครื่องรางเป็นของขวัญไว้เบื้องหลัง อันที่จริง เขามีทางเลือกที่เหมาะสมกว่าอยู่แล้ว และเขากำลังจะแก้ไขมัน
สิงโตที่เป็นสัญลักษณ์ของกริฟฟินดอร์
นี่คือแรงบันดาลใจของอัลเบิร์ตได้มาเมื่อเขาฝึกฝนเวทมนตร์ขั้นพื้นฐาน ซึ่งเขาจะใช้ไม้ อุปกรณ์ และเวทมนตร์เพื่อสร้างสัตว์ที่มีหัวเป็นนกอินทรีและลำตัวเป็นสิงโตที่เคลื่อนไหวได้
เหตุผลที่เขาจะทำคล้ายกับแบบจำลองของมังกรไฟบนถ้วยอัคนี ซึ่งเป็นแบบจำลองการเคลื่อนไหว
ใช่แล้ว หลังจากเพิ่มระดับทักษะด้านเศรษฐศาสตร์สองสามระดับแล้ว อัลเบิร์ตก็เริ่มคิดถึงการดำเนินการด้านค้าต่างๆ ตัวอย่างเช่น การขายแบบจำลองของสัตว์วิเศษต่างๆ ในอนาคตอาจทำเงินได้มากมาย ช่างเป็นความคิดดีอะไรแบบนี้
ท้ายที่สุด เขาสามารถหาใครสักคนมาร่วมมือและตั้งบริษัทหรืออะไรก็ได้ และเขาสามารถลงทุนและจัดหาเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องได้ด้วยตัวเอง
เพื่อแกะสลักหัวนกอินทรีสิงโต อัลเบิร์ตจงใจไปที่บันไดเวียนของห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่บนชั้นสามเพื่อชมรูปปั้นหัวนกอินทรีและสิงโตเป็นเวลานานและถ่ายภาพหลายภาพจากทุกมุม
