“เวทมนตร์ใช้เพื่อแก้ปัญหาไม่ใช่หรอ?” อัลเบิร์ตลูบจมูกแล้วพูดว่า “ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นหวัด”
“เอ่อ…ฮัดชิ้ว!” มาริโอจามและบ่นว่า “กลับไปปราสาทเถอะ ฉันอยากอาบน้ำร้อนก่อน”
“ขอบคุณนะ” ไอรีนพูดด้วยรอยยิ้มหลังอัลเบิร์ตให้คาถากับเธอ
หลังจากที่อัลเบิร์ตใช้คาถาทำให้แห้งเพื่อตากเสื้อผ้าให้คนอื่น เขาก็กลับมาที่ปราสาทด้วยกัน
ทุกคนมาที่ทางเดินของห้องพยาบาลโรงเรียนบนชั้นสองของปราสาทและพบว่ามีคนกลุ่มใหญ่มารวมตัวกันที่นี่ พวกเขาล้วนเป็นผู้ชมที่ไปแข่งขันควิดดิชท่ามกลางสายฝน ส่วนใหญ่ก็เปียกฝน ตอนนี้พวกเขามาหามาดามพอมฟรีย์ ขอยา
การมาถึงของทีมกริฟฟินดอร์ได้รับความสนใจจากคนกลุ่มใหญ่ และฝูงชนก็เปิดทางให้พวกเขา
ชาร์ลีทักทายคนรู้จักด้วยรอยยิ้ม และพาทีมไปที่ห้องพยาบาลของโรงเรียน
มาดามพอมฟรีย์ กำลังแจกจ่ายยา ชาร์ลีทักทายเธอ และวางแจ็คลงบนเตียงในห้องพยาบาลโดยแสร้งทำเป็นว่ายิ้ม และยิ้มอย่างไม่ปรานีไปทางสลิธีรินที่มอนทาจนอนอยู่บนเตียงถัดไป แค่กๆ เบิร์ตเข้าใจริมฝีปากของพวกเขา: เราชนะแล้ว!
“มาดามพอมฟรีย์ เราต้องการยาด้วย เกรงว่าทุกคนจะเป็นหวัดหลังจากเปียกฝน” ไอรีนพูดกับหัวหน้าพยาบาลที่เดินผ่านมา
“อยู่บนโต๊ะ 1คนต่อ1ถ้วยใบเล็ก ไปหยิบเอาเอง” มาดามพอมฟรีย์มาตรวจอาการบาดเจ็บของแจ็ค โดยยังคงบ่นว่าเกมของพวกเขารุนแรงเกินไปและสมควรที่จะได้รับบาดเจ็บ
เธอรักษาอาการบาดเจ็บของแจ็คให้หายภายในเวลาไม่ถึงนาที
