ัวมันกำลังเดือดพล่านสิ่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความรู้สึกของการเป็นผู้ชมบนอัฒจันทร์อัลเบิร์ตไม่ฟังสิ่งที่มาดามฮูชพูด และเมื่อเสียงนกหวีดดังขึ้น เขาก็ขี่ไม้กวาดขึ้นไปในอากาศทันทีหลังจากลอยขึ้นไปกลางอากาศ อัลเบิร์ตพบว่าวิสัยทัศน์ของเขาพร่ามัวมาก และมันก็ยากที่จะเห็นว่าเพื่อนร่วมทีมของเขาอยู่ที่ไหน นับประสาอะไรกับการพบลูกสนิชทองคำท่ามกลางสายฝนซีกเกอร์ของสลิธีรินบินตามมาบริเวณใกล้เคียงของอัลเบิร์ต และคู่ต่อสู้ไม่ได้พุ่งเข้ามาหาเขาโดยตรง และไม่มีเจตนาที่จะต่อสู้สายตาพวกเขาสบกันและเพียงพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ดูเหมือนว่าทีมสลิธีรินจะไม่ใช่กลุ่มคนใช้ความรุนแรงทั้งหมดทั้งสองฝ่ายต่างรอคอยโอกาสอย่างอดทน มองหาที่อยู่ของลูกสนิชทองคำพร้อมทั้งคอยมองกันและกันอัลเบิร์ตมองลงมา ร่างที่คลุมเครือสีแดงและสีเขียวแวบผ่านดวงตาของเขา และผู้ชมก็ซ่อนตัวอยู่ในทะเลร่ม“ระวัง อย่าฟุ้งซ่าน!” จอร์จเหวี่ยงไม้ตี ขว้างลูกบอลลอยไปหาอัลเบิร์ต และยกไม้ตีขึ้นเพื่อแสดงการต่อต้านซีกเกอร์สลิธีรินที่อยู่ไม่ไกล แต่สุดท้ายเขาก็ไม่โจมตีอีกฝ่ายอย่างน้อยคราวนี้ซีกเกอร์ทีมสลิธีรินแทบจะเป็นคนปกติ และจอร์จไม่มีประสบการณ์ในการตีคนเมื่อเวลาผ่านไป อัลเบิร์ตภายใต้ม่านฝนนั้นเกือบจะแข็งตาย แต่ในฐานะซีกเกอร์ อัลเบิร์ตรู้ว่าเขาต้องอดทน แม้ว่าเขาจะค้นหาบนท้องฟ้ามาเป็นเวลานาน และไม่มีร่องรอยของลูกสนิชเลยทันใดนั้นแสงสีทองก็ส่อง
