“มันหนาวมาก ฉันไม่อยากออกไปดูเกมในสภาพอากาศแบบนี้!” อัลเบิร์ตสวมเสื้อผ้าหนา ๆ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ และรีบใช้คาถาทำให้ตัวเองแห้งเพื่อทำให้เสื้อผ้าเย็นๆ แห้งและอุ่นในทันที ราวกับว่าพวกเขาเพิ่งถูกเผาต่อหน้าไฟที่โหมกระหน่ำ
“อย่าโง่ไปเลย นี่เป็นโอกาสหายากที่จะเชียร์ทีมกริฟฟินดอร์ด้วยกัน!” เฟร็กระโดดสองครั้ง เขาพยายามทำให้ร่างกายอบอุ่น
“อย่ากระโดดไปมา มันทำให้ฉันตาพร่า” อัลเบิร์ตยกไม้กายสิทธิ์ขึ้น จิ้มร่างของเฟร็ด แล้วร่ายมนต์แห้งใส่เขา
“เฮ้ ที่นายทำเมื่อกี้อะไรน่ะมันไม่รู้สึกหนาวแล้ว” เฟร็ดมองอัลเบิร์ตอย่างแปลกใจ
“หนุ่มน้อย เวทมนตร์คือพลัง การเรียนรู้คาถาเพิ่มเติมก็ไม่เสียหายนะ” อัลเบิร์ตตบไหล่เฟร็ดและพูดอย่างจริงจัง
เฟร็ดตกตะลึง และเขาปรับตัวกับสไตล์ของอัลเบิร์ตไม่ได้ซักพักนึง
“ทำให้ฉันด้วย”
ลีจอร์แดน ที่เพิ่งแต่งตัวและสวมเสื้อคลุมกันหนาวก็รีบเอนตัวไปเพื่อให้อัลเบิร์ตคลายความหนาวเย็นจากเขา
“และฉัน.”
วันนี้อากาศหนาวมาก และอุณหภูมิในห้องก็ลดลงเหลือแปดองศา นี่เป็นเพราะเตาผิง
หากนำเทอร์โมมิเตอร์บนตู้ออกไปนอกบ้าน คาดว่าอุณหภูมิจะลดลงต่ำกว่าศูนย์โดยตรง
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ครั้งแรกที่เฟร็ดเห็นเทอร์โมมิเตอร์ พวกเขาตกใจและรู้สึกน่าสนใจเป็นพิเศษ
อัลเบิร์ตนึกถึงของขวัญคริสต์มาสสำหรับทั้งสามคนในปีนี้ และแต่ละคนก็มอบเทอร์โมมิเตอร์ให้น่าจะพอ
