ง อัลเบิร์ตก็ถูกบางสิ่งดึงดูดอีกครั้ง ที่ใดที่หนึ่งตรงหน้าเขาทางด้านขวา มีกระจกบานใหญ่ที่มีกรอบสีทองวางอยู่ และด้านล่างมีวงเล็บสองอันอัลเบิร์ตเดินไปที่กระจกบานใหญ่อย่างรวดเร็ว ยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นและท่องคาถาทำความสะอาดบนพื้นผิวกระจก ขจัดฝุ่นส่วนใหญ่บนพื้นผิวกระจกออกไป“เอริส…กระจกวิเศษ” เขาพึมพำพลางมองดูตัวอักษรบนกรอบใช่แล้ว มันควรจะเป็นกระจกวิเศษ กระจกวิเศษที่อ้างว่าสามารถแสดงความปรารถนาที่ลึกล้ำที่สุดของบุคคลที่อยู่หน้ากระจกได้“ฉันอยากได้อะไรมากที่สุด” อัลเบิร์ตมองตัวเองในกระจกด้วยความสงสัย จากนั้นเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในกระจกที่ถือมงกุฎรูปนกอินทรีนั่นคือ… มงกุฎของเรเวนคลอ“แม้ว่าฉันต้องการค้นหามงกุฎก็จริง แต่นี่ไม่ควรเป็นสิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดสิ?” อัลเบิร์ตระงับความปรารถนาที่จะบ่น เดิมทีเขาคิดว่าเขาจะได้เห็นในกระจกว่ากำลังกอดสาวงามหลาย ๆคนทั้งซ้ายหรือขวา หรือยืนอยู่บนภูเขาสีทองที่มีกองเหรียญทองคำ อย่างน้อยที่สุด เขาก็จะให้รูปโวลเดอมอร์ถือของพี่ ไม้กายสิทธิ์ในมือของเขากล่าวอีกนัยหนึ่ง การถือมงกุฎเรเวนคลอ มันหมายถึงความปรารถนาในความรู้? ฉันต้องการที่จะเป็นคนฉลาด?“นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดจริงๆ หรือ หรือเป็นสิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดในตอนนี้?”อัลเบิร์ตมองออกไปอย่างผิดหวังและจ้องไปที่กรอบบนกระจกวิเศษซึ่งมีตัวอักษรสลักอยู่ว่า “Erisedstraehruoytubecafruoytonwohsi”ชื่อของกระจกวิเศ
