“ถ้านายอยากกินกระเทียม เอลฟ์ประจำบ้านจะให้คุณแน่นอน แต่ถ้านายทำให้พวกเขารู้…” ใบหน้าของอัลเบิร์ตเผยรอยยิ้มที่ร้ายกาจ “แม้ว่าเขาจะยอมให้กระเทียมนาย นายกล้าใช้แบบกินทิ้งกินขว้างงั้นหรอ เราต้องใช้เยอะนะ?””จริงด้วย!” เฟร็ดเอียงคอ ถ้าศาสตราจารย์มักกอนนากัลรู้ว่าพวกเขากำลังกินกระเทียมจำนวนมากในโรงเรียน ครอบครัวต้องส่งจดหมายคำรามไปที่โรงเรียนแน่จอร์จคิดอย่างแปลกใจว่า “เราสามารถเอากระเทียมมาจากห้องครัว แล้วจากนั้นก็ยืมแปลงผักของแฮกริดมาปลูกกระเทียม เราจึงไม่ต้องกังวลว่ากระเทียมจะขาดแคลน””นั่นเป็นความคิดที่ดี!” คนอื่นๆ พยักหน้าชื่นชมนี่มันงานโชว์แบบไหนกัน!อัลเบิร์ตได้ยินว่าทั้งสามคนกำลังเตรียมที่จะปลูกกระเทียม และเขาก็ตกใจที่ได้ยินจากหู เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าความคิดของตัวเองและเพื่อนร่วมห้องไม่อยู่ในทางเดียวกัน”พวกนายตั้งใจจะ… ปลูกกระเทียมด้วยตัวเองจริงๆ หรือ?””แน่นอน.” แฝดพูดพร้อมกัน“พวกนายรู้วิธีปลูกกระเทียมหรอ” อัลเบิร์ตถามอย่างสงสัย“ฉันไม่รู้ แต่แฮกริดต้องรู้แน่”แก้มของอัลเบิร์ตกระตุกสองครั้ง และเขาไม่ถามอะไรอีก เขาไม่คิดว่าแฮกริดจะยอมปล่อยให้พวกเขาสร้างปัญหาในสวนผักของเขา
ในหอพัก กลุ่มคนที่เพิ่งเรียนวิชาดาราศาสตร์ ต่างซุกตัวอยู่ที่ขอบเตียงของจอร์จ กำลังอ่าน “การเล่นแร่แปรธาตุอย่างง่าย” และพูดคุยเกี่ยวกับเนื้อหาในหนังสือ
อัลเบิร์ตไม่เคยคิดว่า “การเล่นแร่แปรธาตุอย่างง่าย” จะดึงดูดใจ
