กบาทเพื่อทำให้กากบาทเต็มไปด้วยกระเทียม…ถือไม้กางเขนกลิ่นกระเทียมติดตัวไปด้วย คงสัมผัสได้ถึงความสุขที่อธิบายไม่ถูกหนังสือเล่มนึ้คือความอับอายของการเล่นแร่แปรธาตุจริงๆ!“การเล่นแร่แปรธาตุน่าสนใจไหม?” เฟร็ดถามด้วยความสงสัยน่าสนใจ? ไม่ การเล่นแร่แปรธาตุไม่น่าสนใจ แต่หนังสือเล่มนี้น่าสนใจมาก อัลเบิร์ตปิดหนังสือแล้วยื่นให้เฟร็ด “หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้ ความเข้าใจในการเล่นแร่แปรธาตุของฉันเปลี่ยนไปอย่างมาก”“ขอฉันดูหน่อย…” เฟร็ดพลิกหน้าไปสองสามหน้าแล้วพูดอย่างเสียใจ “หนังสือเล่มนี้ยังค่อนข้างสูงเกินไปที่เราจะเข้าใจ””ถ้ามีการเล่นแร่แปรธาตุ มันควรจะเป็นหลักสูตรเสริมในชั้นปีที่ 3 แต่ฮอกวอตส์ไม่มี” เฟร็ดพูดด้วยความเสียใจ”ให้ฉันดู.” จอร์จหยิบหนังสือขึ้นมา และทันใดนั้นเขาก็ตะโกน ทำเอาคนข้างๆ ตกตะลึง“นายเป็นบ้าอะไร” ลี จ้องที่จอร์จ ด้วยอารมณ์ไม่ดี“ฟังนะ นายคงไม่รู้ว่าใครเป็นคนเขียนหนังสือเล่มนี้”“ใครเขียน?””ซองโก้” จอร์จสนใจอย่างมากจากวิธีการด้านบนนี้ในการทำอุปกรณ์ประกอบฉากตลก”ซองโก้จากร้านของเล่นตลกซองโก้?” หลายคนถามด้วยความสงสัย”ใช่ เขาเอง” แม้ว่าจอร์จจะทำหน้าบูดบึ้ง อัลเบิร์ตก็เก็บหนังสือไว้ในกระเป๋าของเขา “ไปเถอะ เวลาใกล้จะหมดลงแล้ว หากนายสนใจ ก็ยังมีเวลาอีกนาน ยังไงซะ หนังสือก็อยู่ที่นี่”“ว่าแต่ ทำไมนายถึงสนใจเรื่องนี้ล่ะ” จอร์จถามด้วยความสงสัยขณะเดินขึ้นบันไดเวียน“ฉันบังเอิญพูดเกี่ยวกับการป
