หนึ่ง หลังจากฉีกเปิดบรรจุภัณฑ์ ก็มีกล่องที่บรรจุอย่างประณีตพร้อมเค้กเล็กๆ ในกล่อง“ว้าว ใครเป็นคนส่งเค้กให้นายน่ะ” แองเจลิน่าจ้องไปที่กล่องในมือของอัลเบิร์ต ดวงตาของเธอเป็นประกาย”จากที่บ้านน่ะ” อัลเบิร์ตหยิบการ์ดขึ้นมาแล้วยิ้มอย่างมีความสุข ที่จริงแล้ว แม้ว่าเขาจะไม่ได้อ่านคำทักทายบนการ์ดวันเกิด เขาก็สามารถเดาได้ว่าในนั้นเขียนว่าอะไรการ์ดวันเกิดเขียนโดยนีย่า นอกจากการให้พรตามธรรมเนียมแล้ว เธอยังเน้นอีกว่าเธอยังมีส่วนในการทำเค้กอีกด้วย”สุขสันต์วันเกิดนะ” แชนน่ารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นและให้พรแก่อัลเบิร์ต”ขอบคุณนะ” อัลเบิร์ตหยิบมีดและส้อมใหม่ขึ้นมา ตัดเค้กช็อกโกแลตในกล่องออกเป็นหกชิ้น แล้วแจกจ่ายให้คนรู้จักหลายคนรอบตัวเขาคำอวยพรวันเกิดดังก้องอยู่ในหูของเขาอยู่หลายคนดีกว่าอยู่คนเดียวอยู่แล้วอย่างไรก็ตามเขาต้องไปเรียนในภายหลัง และไม่สะดวกที่จะนำสิ่งนี้มา ถ้าใส่กระเป๋าเป้มันก็จะถูกบีบซึ่งจะทำให้ความหวังดีของครอบครัวเสียไป ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออัลเบิร์ตเพิ่งกินข้าวเข้าไป“ว้าว นายแก่ขึ้นอีกปีหนึ่งแล้ว เก่งมาก” จอร์จพูดติดตลกขณะกินเค้กช็อกโกแลต“ถ้านายเกิดเร็วกว่านี้ 20 วัน นายสามารถลงทะเบียนเร็วกว่านั้นหนึ่งปี”“ใช่” อัลเบิร์ตไม่ได้จริงจังกับมันมากนัก และพูดเบาๆ ว่า “ อย่างไรก็ตาม การลงทะเบียนเรียนในปีต่อมาก็ไม่เลว “มีคนอยู่หลายคน แต่ไม่มีใครเข้าใจความหมายของประโยคนี้“ยังไงก็เถ
