ับอายเหมือนครั้งที่แล้ว“ว่าแต่ พวกนายค้นพบเส้นทางลับนี้เมื่อไหร่” ลี จอร์แดนถามด้วยความประหลาดใจหลังจากติดตามฝาแฝดวีสลีย์ผ่านเส้นทางลับ“แน่นอน ฉันพบมันเมื่อคืน” เฟร็ดเชื่อว่าการค้นพบทางลับนี้มาจากการทัวร์เมื่อคืนอัลเบิร์ตรู้เหตุผลดี แต่เขาไม่ยอมพูด เพียงแต่นึกถึงที่ตั้งของทางลับอย่างเงียบๆระหว่างทางกลับไปที่ห้องนั่งเล่น เฟร็ดนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้และพูดกับอัลเบิร์ตด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เราขอดูบทความเกี่ยวกับโรคฝีของนายหน่อยสิ”“ฉันจำได้ว่าสเนปให้ E (ดี) กับนาย” ลี จอร์แดนไม่ลืมบทความปรุงยาที่สเนปเอาไปก่อนเข้าเรียน และคืนให้อัลเบิร์ตก่อนเลิกเรียน มีเพียง E เท่านั้น นอกจากนี้ ไม่มีอะไรเขียนบนกระดาษอีกเลยอย่างไรก็ตาม เมื่อสเนปคืนกระดาษยาแก้ฝีให้อัลเบิร์ต เขาก็ไม่ลืมที่จะเตือนเขาว่าอย่าลองทำในชั้นเรียนปรุงยา ไม่เช่นนั้นเขาจะถูกลงโทษ “แน่นอน อัลเบิร์ตเพิกเฉยต่อคำขู่ของสเนปโดยสิ้นเชิง และสัญญาด้วยวาจาว่าเขาจะไม่ทำอะไรเลย“ฉันได้ยินมาว่าสเนปไม่เคยให้ O (ยอดเยี่ยม) กับงานของนักเรียนกริฟฟินดอร์”“เป็นเรื่องปกติ สเนปเป็นปรมาจารย์ด้านยา ยาที่เราปรุงนั้นต้องแย่มากในสายตาของเขา” อัลเบิร์ตไม่ได้สนใจเลย ก่อนส่งกระดาษให้จอร์จ เขาเตือนเขาว่า “อย่าลอกทั้งหมดนะ มิฉะนั้น ฉันจะซวยไปด้วย”เฟร็ดหยิบกระดาษที่อัลเบิร์ตยื่นให้แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เราระดับมืออาชีพแล้วพวก””ยังไงก็ตาม คะแนนนี่มันแบ่งยังไง” ลีจอร
