ราะความโกรธเดิมทีคิดว่าเขาสามารถหยุดนักเรียนกริฟฟินดอร์ที่กวนโมโหเขาและให้บทเรียนที่รุนแรงแก่พวกเขาได้ แต่อีกฝ่ายก็ยังเล็ดลอดผ่านนิ้วของเขาไปได้ความรู้สึกของการพ่ายแพ้ครั้งใหญ่นี้ทำให้ฟิลช์รู้สึกเสียใจอย่างมากในตู้เก็บไม้กวาด เฟร็ดและจอร์จทั้งสองเอื้อมมือปิดปากของกันและกัน เพราะกลัวว่าจะส่งเสียงดังเล็กน้อยที่จะดึงดูดความสนใจของทั้งสองคนภายนอกไม่มีทาง ฟิลช์และสเนปยืนอยู่นอกตู้ไม้กวาดที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่ หากพวกเขาเปิดประตู สิ่งเลวร้ายจะเกิดขึ้นราวกับว่าพระเจ้าให้พร ในที่สุดสเนปและฟิลช์ก็จากไป และพวกเขาค้นหาฝาแฝดที่อื่นบนชั้นแปดแน่นอนว่าผลลัพธ์คือไม่มีใครเลย“ถ้าเจอใครเที่ยวกลางคืน มารายงานฉันทันที” สเนปพูดกับฟิลช์ก่อนจะจากไปเฟร็ดและจอร์จอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินออกไป แต่พวกเขาไม่มีความคิดที่จะออกไปทันทีไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ในตู้ไม้กวาดนานแค่ไหน จนกระทั่งพวกเขาเห็นจากแผนที่ตัวกวนว่าสเนปและฟิลช์เลิกตามหาพวกเขาแล้วจึงเปิดประตูอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวว่าจะมีเสียงดังขึ้นอีก มันจะดึงความสนใจของฟิลช์อีก“มันอันตรายมาก เราเกือบโดนฟิลช์จับได้ แต่ตู้ไม้กวาดนี้มันอะไรกัน” จอร์จยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นและกำลังจะตรวจดูตู้ไม้กวาดที่ทั้งสองซ่อนไว้ แต่กลับพบว่าประตูที่ผนัง มันหายไปแล้ว.”เกิดอะไรขึ้น?” เฟร็ดยังสับสน เขาเอื้อมมือออกไปแตะกำแพงสองครั้ง จากนั้นจึงดูแผนที่ตัวกวน
