่อแยกแยะเสียงรอบข้างอย่างระมัดระวัง คุณนายนอร์ริส สัตว์เลี้ยงของเขากำลังช่วยหาเป้าหมาย แต่ยังจับนักเรียนเร่ร่อนในตอนกลางคืนไม่ได้ หรือแม้แต่ได้ยินการเคลื่อนไหวอื่นๆ ก็ไม่ได้?“หนีไปได้?” ฟิลช์พึมพำ “ไม่ มันเป็นไปไม่ได้!”คุณนายนอร์ริสใช้เวลาไม่กี่นาทีในการมาเตือนเขา ผีตัวน้อยที่น่ารำคาญเหล่านั้นไม่สามารถวิ่งเร็วได้แบบนี้“พวกมันไปได้ไม่ไกล ฉันจะจับพวกมันแน่ๆ!” ฟิลช์กล้าพูดว่าไม่มีใครรู้ทางลับทั้งหมดของปราสาทฮอกวอตส์ดีไปกว่าเขา และไม่มีใครสามารถหนีจากมือของเขาได้อย่างไรก็ตาม ฟิลช์ไม่รู้ว่าการกระทำของเขาตกอยู่ในสายตาของฝาแฝดโดยสิ้นเชิง พวกเขาจ้องไปที่จุดหมึกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของฟิลช์บนแผนที่ตัวกวน และดูมันเคลื่อนผ่านทางลับในทุกชั้นของปราสาท ดูแมวของเขา แยกจากฟิลช์และค้นหาที่อยู่ของพวกเขาต่างหาก“ฟิลช์คุ้นเคยกับทางลับของปราสาทดีมาก และเป็นเรื่องยากมากสำหรับนักเรียนธรรมดาที่เดินทางตอนกลางคืนโดยที่ไม่ถูกจับโดยเขา” จอร์จพูดขึ้น“ไม่ใช่เวลามารู้สึกทึ่งนะ เราอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว ฟิลช์อาจรู้เส้นทางลับนี้ เราต้องหาสถานที่ที่ฟิลช์ไม่รู้จัก” เฟร็ดตระหนักได้ทันที สถานการณ์ไม่ดี“ทำไมเราไม่ไปดูว่าสุภาพสตรีอ้วนกลับมารึยัง” จอร์จแนะนำว่าถ้าเราสามารถเข้าไปในห้องนั่งเล่นได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับฟิลช์”ไปดูกันเถอะ” เฟร็ดตกลงพวกเขาออกจากถนนสายลับอีกครั้งและมาที่ภาพเหมือนของ สุภาพสตรีอ้วนที่ส่ว
