วลานี้ จอร์จดันจามออกมาทันที และเสียงของเขาดังขึ้นที่ทางเดิน ซึ่งดึงดูดความสนใจของฟิลช์ในทันที“ไปกันเถอะ ฟิลช์กำลังมาที่นี่” เฟร็ดมองจอร์จอย่างไม่พูดอะไร และเร่งเร้าอย่างรวดเร็ว”ตอนนี้ฉันควรทำอะไรดี?” จอร์จตามไปอย่างรวดเร็ว”ฉันจะทำอะไรได้อีก” เฟร็ดยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ “เขาไล่ตาม เราหนี”เกมแมวไล่จับหนูได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว
ก่อนที่พวกเขาจะออกจากทางลับ ทั้งสองได้กำหนดเส้นทางต่อไปแล้ว และยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “ศัตรู” หมายเลขหนึ่งของการเดินทางตอนกลางคืนยังคงพักอยู่ในห้องของเขา
”อ๊ะ อ๊ะ…”เมื่อเห็นว่าจอร์จกำลังจะจาม เฟร็ดก็เอื้อมมือออกไปปิดปากจอร์จอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้ส่งเสียงดังมากเกินไป“ไม่เป็นไร แต่คันจมูกนิดหน่อย” จอร์จยื่นมือออกมาลูบจมูก แล้วหาวปิดจมูกของเขา เขาเริ่มคิดถึงเตียงนุ่ม ๆ ของเขา“อาจจะเป็นหวัดก็ได้!” เฟร็ดมองดูน้องชายฝาแฝดของเขาอย่างเห็นอกเห็นใจ “กลับกันเถอะ!”ทั้งสองขึ้นบันไดไปที่ชั้นห้า เตรียมที่จะตรงไปยังชั้นแปดจากทางลับที่นี่“เหมียว.”เสียงแปลกๆดังขึ้นการเคลื่อนไหวของเฟร็ดหยุดนิ่ง ยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นและมองไปข้างหน้า ร่างที่ดำมืดกำลังเดินออกมาจากมุมห้อง ทั้งสองคนมองอย่างตั้งอกตั้งใจ และนั่นคือคุณนายนอร์ริส แมวของฟิลช์แมวตัวนั้นหันหลังและวิ่งจากไปหลังจากเห็นทั้งสองคนหลังจากที่เฟร็ดและจอร์จมองหน้ากัน พวกเขาก็หัวเราะอย่างมีความสุข พวกเขาทั้งหมดรู้ว่าแมวกำลั
