กถึงฟิลช์ที่อาจจะป่วยและเป็นหวัด เพราะตื่นขึ้นมาตอนกลางดึก“ไปกันเถอะ ฉันอยากกลับไปนอนแล้ว” จอร์จหาวบ่อยๆทั้งสองไปถึงชั้นแปดผ่านทางเดินลับบนชั้นห้า ผ่านทางเดินของกริฟฟินดอร์ที่มืดมิดและเงียบสงัด และมาถึงรูปของสุภาพสตรีอ้วนอย่างไรก็ตาม ภาพวาดตรงหน้าทั้งสองว่างเปล่า ทำให้พวกเขาเหมือนตกลงไปในธารน้ำแข็งที่หนาวเหน็บสุภาพสตรีอ้วนออกไปข้างนอกตอนดึก…ในเวลานี้ เฟร็ดและจอร์จต่างก็รู้แล้วว่าพวกเขาถูกขังอยู่นอกห้องนั่งเล่นของกริฟฟินดอร์”ฉันควรทำอย่างไรดี?” เฟร็ดทำสีหน้าไม่ดี พวกเขาไม่รู้ว่าสุภาพสตรีอ้วนจะกลับมาเมื่อไร ยิ่งกว่านั้น ฟิลช์ก็ลุกขึ้นมาแล้ว และเขากับแมวกำลังเดินไปที่ชั้นห้าชายคนนั้นตัดผ่านทางลับสั้นๆ และมาเร็วกว่าที่ทั้งสองคนคาดไว้”อัลเบิร์ตปากเสียจริงๆ” จอร์จพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า “ฉันไม่อยากค้างคืนที่นี่เลย เราต้องเป็นหวัดแน่ๆ ไม่อย่างนั้นหาที่ซ่อนก่อน”มองหาที่ซ่อน?สงสัยจะเหมาะสมกว่าที่จะไปเที่ยวกลางคืนต่อ การหาที่ซ่อน และรอสุภาพสตรีอ้วนกลับมามากกว่าเสี่ยงที่จะไปเจอกับฟิลช์แต่ที่ไหนเหมาะที่ซ่อน?คำตอบคือทางลับมีทางลับอยู่หลายทางบนชั้นแปด แต่เฟร็ดไม่ค่อยแน่ใจว่าฟิลช์รู้ว่าอันไหนบ้าง ผ่านแผนที่แสดงสด ทั้งคู่เห็นว่าฟิลช์ไปถึงชั้นห้าผ่านทางเดินลับและเริ่มค้นหานักเรียนที่แอบออกมาแล้ว“ฟิลช์กำลังหาเรา!” จอร์จขดริมฝีปากของเขา”ระวังอย่าให้เขาเจอเรา” เฟร็ดเตือนเขาไม่ต้องการที่จะถูกจับโดยฟิลช์
