นี้ เราต้องหาสถานที่ที่ฟิลช์ไม่รู้จัก” เฟร็ดตระหนักได้ทันที สถานการณ์ไม่ดี“ทำไมเราไม่ไปดูว่าสุภาพสตรีอ้วนกลับมารึยัง” จอร์จแนะนำว่าถ้าเราสามารถเข้าไปในห้องนั่งเล่นได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับฟิลช์”ไปดูกันเถอะ” เฟร็ดตกลงพวกเขาออกจากถนนสายลับอีกครั้งและมาที่ภาพเหมือนของ สุภาพสตรีอ้วนที่ส่วนท้ายของทางเดิน แต่ผลลัพธ์ยังคงน่าผิดหวัง เธอยังไม่กลับมา“เราต้องไปแล้ว ถ้าฟิลช์ค้นหาชั้นแปด เราคงซ่อนตัวไม่ได้ ไปที่ทางเดินของเกราะอัศวินที่ชั้นเจ็ด ฉันคิดว่าฟิลช์คงไม่รู้ว่ามีทางเดินนั้น ตราบใดที่เราซ่อนตัวอยู่ที่นั่น ฟิลช์ก็ไม่สามารถหาเราเจอได้อย่างแน่นอน”อย่างไรก็ตาม มีคุณนายนอร์ริสลาดตระเวนอยู่ที่ชั้นเจ็ด ถ้าไม่ระวังอาจโดนจับได้ทั้งสองวางแผนที่จะไปยังชั้นอื่น ๆ ผ่านทางลับที่มีหัวสิงโตและนกอินทรีที่แกะสลักไว้บนชั้นแปด แต่พวกเขาพบว่าจริง ๆ แล้วฟิลช์กำลังเดินมาตามทางลับนี้เพื่อมายังชั้นแปด“วิ่ง!” เฟร็ดตะโกนด้วยเสียงต่ำ รีบเร่งและวิ่งไป เมื่อทั้งสองลงบันไดไปที่ชั้นเจ็ด ฟิลช์ก็เดินออกจากรูปปั้นสิงโตและหัวนกอินทรีแล้ว และได้ยินเสียงวิ่งทันที มีเสียงเคลื่อนไหว.“ฉันเจอแกแล้ว อย่าคิดว่าจะหนีไปไหนได้!” ฟิลช์พึมพำ เขาถือตะเกียงน้ำมันและก้าวขึ้นไปที่ชั้นเจ็ดเพื่อไล่ตาม คุณนายนอร์ริสรีบวิ่งไปพบและนำหน้าเขาทันที พาเขาไปหาคนที่อยู่ในปราสาท“ไม่ ฟิลช์กำลังมาที่นี่!” เฟร็ดไม่ได้พยายามเปิดรูปปั้นเกราะอัศว
