ปได้ยังไง อย่าบอกนะว่าต้องตากลมอยู่ที่นี่ทั้งคืน” จอร์จโอบแขนของเขาสั่นสะท้านในตอนกลางคืน”ให้ฉันดูก่อน” เฟร็ดเหลือบมองแผนที่ และมันมีวิธีสอนวิธีเปิดประตูให้พวกเขาจริงๆ“แตะหินอยู่ชิ้นที่3?” เขาพึมพำกับตัวเอง มองหาหินที่อธิบายบนแผนที่ว่า “เปิดรูเร็วๆ นี้”มีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันบนกำแพงหิน และกำแพงหินที่ซ่อนอยู่ในทันใดก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขาทั้งสองคน และกำแพงหินก็ค่อยๆ เปิดออกทั้งสองเข้ามาอย่างรวดเร็ว ลมในตอนกลางคืนค่อนข้างเย็น และจอร์จเกือบจะเป็นหวัด ระหว่างทางกลับเขาจามหลายครั้ง“นายโอเคไหม” เฟร็ดถาม”เหมือนจะเป็นหนาวนิดหน่อย” จอร์จถูจมูกของเขา“วันนี้หยุดแค่นี้เถอะ พรุ่งนี้เราจะมีเรียน” เฟร็ดคลุมหาวจอร์จตกลง
ตอนเที่ยงคืน ทุกคนในหอพักก็เข้านอนแล้ว
เฟร็ดดึงผ้าปูที่นอนออกอย่างเงียบ ๆ ลุกขึ้นจากเตียงเดินไปที่เตียงของจอร์จ ยื่นมือออกมาแล้วสะกิดสองครั้ง ทำให้ตัวสั่นไปมาจอร์จค่อยๆ ลุกขึ้น สวมเสื้อคลุมอีกครั้ง หยิบไม้กายสิทธิ์แล้วเดินออกจากห้อง ขณะที่เฟร็ดปิดประตูเบา ๆ อยู่ข้างหลังเขาทั้งสองเดินลงบันไดเวียนและเข้าไปในห้องนั่งเล่นกริฟฟินดอร์ไม่มีใครอยู่ในห้องนั่งเล่น และไฟในเตาผิงก็มอดลงแล้ว ทั้งสองไม่ได้ออกจากเห้องนั่งเล่นทันที แต่นั่งลงบนเก้าอี้นวมเฟร็ดดึงกระดาษแผ่นเก่าๆออกจากกระเป๋าเสื้อคลุมของเขาแล้วเคาะเบาๆ ด้วยไม้กายสิทธิ์ของเขา “ข้าขอสาบานอย่างจริงจังว่าข้านั้นหาความดีมิได้””ฉันก็