อยู่ในทันใดก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขาทั้งสองคน และกำแพงหินก็ค่อยๆ เปิดออกทั้งสองเข้ามาอย่างรวดเร็ว ลมในตอนกลางคืนค่อนข้างเย็น และจอร์จเกือบจะเป็นหวัด ระหว่างทางกลับเขาจามหลายครั้ง“นายโอเคไหม” เฟร็ดถาม”เหมือนจะเป็นหนาวนิดหน่อย” จอร์จถูจมูกของเขา“วันนี้หยุดแค่นี้เถอะ พรุ่งนี้เราจะมีเรียน” เฟร็ดคลุมหาวจอร์จตกลง
เฟร็ดดึงผ้าปูที่นอนออกอย่างเงียบ ๆ ลุกขึ้นจากเตียงเดินไปที่เตียงของจอร์จ ยื่นมือออกมาแล้วสะกิดสองครั้ง ทำให้ตัวสั่นไปมา
จอร์จค่อยๆ ลุกขึ้น สวมเสื้อคลุมอีกครั้ง หยิบไม้กายสิทธิ์แล้วเดินออกจากห้อง ขณะที่เฟร็ดปิดประตูเบา ๆ อยู่ข้างหลังเขาทั้งสองเดินลงบันไดเวียนและเข้าไปในห้องนั่งเล่นกริฟฟินดอร์ไม่มีใครอยู่ในห้องนั่งเล่น และไฟในเตาผิงก็มอดลงแล้ว ทั้งสองไม่ได้ออกจากเห้องนั่งเล่นทันที แต่นั่งลงบนเก้าอี้นวมเฟร็ดดึงกระดาษแผ่นเก่าๆออกจากกระเป๋าเสื้อคลุมของเขาแล้วเคาะเบาๆ ด้วยไม้กายสิทธิ์ของเขา “ข้าขอสาบานอย่างจริงจังว่าข้านั้นหาความดีมิได้””ฉันก็อยากท่องบ้างนะ” จอร์จบ่นอยู่ข้างๆ เขา และขยับไม้กายสิทธิ์ที่ติดไฟไปทันทีเพื่อส่องแผนที่ให้เฟร็ดหลังจากมันสร้างแผนที่ของปราสาทแล้ว เฟร็ดก็กางแผนที่ตัวกวนบนโต๊ะ และทั้งสองก็เริ่มมองหาชื่อของฟิลช์ ภารโรงผู้น่ารำคาญคนนี้อยู่ในห้องนอนถัดจากห้องทำงานของเขาที่ชั้นหนึ่ง ขณะที่แมวของเขา คุณนายนอร์ริส กำลังลาดตระเวนอยู่ที่ชั้นห้าพิพฟ์ที่กำลังเล่นอยู่ในห้องเ
