ยๆ ขยายใหญ่ขึ้น และในไม่ช้าก็เห็นประตูบานหนึ่ง จอร์จก้าวไปข้างหน้า เอื้อมมือไปคว้าลูกบิดประตู และปล่อยมันเบาๆ ดันกรอบรูปเดิมเปิดเผยให้เห็นทางเข้าที่ซ่อนอยู่ด้านหลังหลังจากที่ทั้งสองเดินเข้ามา พวกเขาตระหนักว่านี่เป็นทางลับที่นำไปสู่ด้านนอกของปราสาท และทางออกอยู่บนถนนบนภูเขาที่นำไปสู่ท่าเรือ มีวัชพืชปกคลุมทางเข้า และที่สำคัญไม่มีใครรู้ว่ามันมีทางลับนี้หลังจากที่ฝาแฝดออกมา กำแพงภูเขาตรงทางเข้าก็ค่อยๆ กลับสู่สภาพเดิม“ใครจะรู้ว่ามีทางเข้าที่นี่จริงๆ” เฟร็ดเอื้อมมือไปเคาะหินบนกำแพงภูเขา มันยากมากจนเขานึกไม่ออกว่ามีประตูอยู่ที่นี่“เราจะเข้าไปได้ยังไง อย่าบอกนะว่าต้องตากลมอยู่ที่นี่ทั้งคืน” จอร์จโอบแขนของเขาสั่นสะท้านในตอนกลางคืน”ให้ฉันดูก่อน” เฟร็ดเหลือบมองแผนที่ และมันมีวิธีสอนวิธีเปิดประตูให้พวกเขาจริงๆ“แตะหินอยู่ชิ้นที่3?” เขาพึมพำกับตัวเอง มองหาหินที่อธิบายบนแผนที่ว่า “เปิดรูเร็วๆ นี้”มีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันบนกำแพงหิน และกำแพงหินที่ซ่อนอยู่ในทันใดก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขาทั้งสองคน และกำแพงหินก็ค่อยๆ เปิดออกทั้งสองเข้ามาอย่างรวดเร็ว ลมในตอนกลางคืนค่อนข้างเย็น และจอร์จเกือบจะเป็นหวัด ระหว่างทางกลับเขาจามหลายครั้ง“นายโอเคไหม” เฟร็ดถาม”เหมือนจะเป็นหนาวนิดหน่อย” จอร์จถูจมูกของเขา“วันนี้หยุดแค่นี้เถอะ พรุ่งนี้เราจะมีเรียน” เฟร็ดคลุมหาวจอร์จตกลง
จอร์จค่อยๆ ลุกขึ้น สวมเสื้อคลุมอีกครั้ง ห
