“ดูเหมือนว่าคาถาเกราะป้องกันจะไม่ได้ผล!” เฟร็ดจ้องที่อัลเบิร์ตด้วยหน้าตาบูดบึ้ง
“อย่างที่คิด” อัลเบิร์ตไม่แปลกใจ พลังเวทย์มนตร์ปัจจุบันของเขาไม่แข็งแกร่งพอ ไม่ว่าจะสามารถใช้เวทย์มนตร์ในการแปลงไอเท็มได้หรือไม่นั้นยังคงต้องศึกษาต่อไป
“งั้นนายก็ทำมันโดยตั้งใจสินะ” เฟร็ดปาหมอนใส่หน้าอัลเบิร์ต แล้วหัวเราะอย่างมีชัย แต่ไปโดนหน้าลีจอร์แดนแทนลัจอร์จก็หยิบหมอนของตัวเองขึ้นมาและเข้าร่วมสนามรบ
ทั้งสี่คนหัวเราะและเล่นกันแล้วก็หยุด
“โอเค ฉันเหนื่อยนิดหน่อย ไปนอนกันเถอะ” อัลเบิร์ตหาวแล้วนอนลงบนเตียง
“ราตรีสวัสดิ์.”
“ราตรีสวัสดิ์.”
“ถ้าสามารถสร้างอุปกรณ์ป้องกันได้ มันน่าจะขายดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่โวลเดอมอร์อาละวาด ทุกคนจะรู้สึกไม่ปลอดภัย” จู่ๆ ความคิดนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของอัลเบิร์ต
ไม่ควรแลกเปลี่ยนสกุลเงินมักเกิ้ลเป็นเกลเลียน ก็อบลินแห่งกริงกอตส์ยังกล่าวอีกว่าในทางทฤษฎี ผู้คนจะไม่แลกเปลี่ยนเงินปอนด์กับเกลเลียนจำนวนมาก
เข้าใจได้ไม่ยาก เวลาที่พ่อมดต้องใช้เงินเป็นปอนด์จริงๆนั้น มีน้อยมาก โดยพื้นฐานแล้วไม่มีการติดต่อกันระหว่างทั้งสองฝ่าย ยกเว้นพ่อมดที่ต้องติดต่อกับมักเกิ้ลบ่อยๆ
อืม กระทรวงเวทมนตร์น่าจะมีแผนกที่คล้ายกัน
