“ฝึกฝนอีกสองสามวันแล้วนายจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน” อัลเบิร์ตพูดโดยไม่ลังเล
“นายพูดจริงหรอ?” จอร์จอดไม่ได้ที่จะกลอกตา เข็มของเขาบางกว่าเฟร็ด อย่างน้อยมันก็แทบจะไม่เป็นมันเหมือนเป็นแท่งเหล็กขนาดเล็กที่มีจุด
และสิ่งที่เฟร็ดทำกับไม้ขีด ก็คือตะปู
“ฉันก็เคยเจอสถานการณ์เดียวกัน” อัลเบิร์ตหยิบไม้กายสิทธิ์ของเขาแล้วเสกเข็มหมุดออกมา “นายต้องเปลี่ยนเข็มให้ได้ก่อน แล้วค่อยพิจารณาวิธีการเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดยิ่งขึ้นบนเข็ม”
“ทำไมนายเสกอันนี้มาละ” จอร์จถามอย่างงุนงงหลังจากรับเข็มหมุด
“แน่นอนว่ามันเป็นข้อมูลอ้างอิง นายแค่ต้องเปลี่ยนเข็ม แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นแค่เข็มธรรมดา” อัลเบิร์ตมองดูทั้งสามคนแล้วพูดว่า “ลองอีกครั้ง”
“เข็ม?” จอร์จบ่นพึมพำ เขายกไม้กายสิทธิ์ขึ้นและชี้ไปที่จุดหนึ่งของไม้ขีด หลังจากร่ายคาถา หมุดที่ไม่น่าดูก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าหลายคน
“สำเร็จ?” เฟร็ดหยิบหมุดขึ้นมาดู รู้สึกเหลือเชื่อ
“แค่นายล้มเหลวหลายครั้งเกินไปและขาดความมั่นใจในตัวเอง” อัลเบิร์ตอธิบายว่า “นายควรมีความมั่นใจในตัวเองและคิดว่านายจะทำมันได้”
“แล้วเปลี่ยนรูปแบบเข็มนี้เกี่ยวอะไร” จอร์จยิ่งงงเข้าไปใหญ่
“เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของนาย เพื่อที่นายจะได้ไม่ต้องคิดถึงความล้มเหลว และฉันจะได้เปรียบเทียบให้นายฟัง” อัลเบิร์ตพูดพึมพัมอย่างไม่ใส่ใจ
“ว่าแต่ นายเรียนรู้คาถาล่องหนได้รึยัง?” จอร์จถามอย่างกระทันหัน
