“การเปลี่ยนแปลงแบบที่นายพูดถึง แม้ว่านายจะเปลี่ยนตัวเองเป็นสัตว์ได้สำเร็จ แต่ก็ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นแอนิเมจัสเพราะหลังจากที่นายกลายเป็นสัตว์แล้ว นายจะไม่สามารถเปลี่ยนกลับได้ด้วยตัวเองอีก” ฟิลด์อธิบายว่า “เดี๋ยวนายจะเข้าใจสิ่งนี้เมื่อนายสัมผัสกับการแปลงร่างขั้นสูง”
พูดได้อย่างเดียวว่านักศึกษารุ่นพี่ที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลเชิญได้นั้นไม่ได้แย่ในแง่ของการแปลงร่างเลย
“ฟิลด์…” อัลเบิร์ตถามอย่างสงสัย “เธอเคยคิดจะเป็นแอนิเมจัสไหม”
“ไม่ มันยากเกินไปที่จะเป็นแอนิเมจัส” ฟิลด์ส่ายหัว “อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่าด้วยพรสวรรค์ของนาย นายอาจมีโอกาสเป็นแอนิเมจัสก็ได้”
“อะแฮ่ม” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลไม่รู้ว่าเธอมาอยู่ข้างๆ พวกเขาเมื่อไหร่ และเตือนว่า “ฉันต้องเตือนเธอว่าแอนิเมจัสไม่ใช่อย่างที่เธอคิด เธอสามารถใช้เวลาค้นหาได้ แต่…” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลหยุดชั่วคราว จ้องอัลเบิร์ตและเตือนอย่างเคร่งขรึมว่า “ฉันขอเตือนพวกเธอทุกคนว่าอย่าประมาทโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไม่มีใครอยู่รอบ ๆ มันจะพาเธอเข้าสู่วิกฤตครั้งใหญ่ พ่อมดบางคนที่พยายามจะเป็นแอนิเมจัสแล้วก็ล้มเหลวในที่สุดจนกลายเป็นครึ่งคนครึ่งสัตว์ และจบชีวิตด้วยความเจ็บปวด”
