“อันที่จริง รายงานเรียงความประเภทนี้ง่ายมาก” อัลเบิร์ตเหลือบมองจอร์จ บางสิ่งที่แปลกและหายาก “นายแค่ต้องคัดลอกที่มาของคาถาเรืองแสงและคาถาดับไฟ แล้วเขียนบางอย่างเกี่ยวกับการเรียนรู้คาถาเรืองแสงออกมา เมื่อนาบพบปัญหาให้ไปที่ห้องสมุดเพื่อค้นหาความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ และคัดลอกมันลงไปและสุดท้ายเขียนรายงานสรุปหรืออะไรก็ที่มีความยาว 2 ฟุต คนปกติคงไม่อ่านมันละเอียดขนาดนั้น”
อันที่จริง อัลเบิร์ตรู้ดีว่าศาสตราจารย์ฟลิตวิคไม่ได้คาดหวังให้ปี1เขียนการบ้านครั้งแรกได้ดีขนาดนั้น
กล่าวอย่างตรงไปตรงมา บทความนี้มีขึ้นเพื่อให้ทุกคนทราบเพิ่มเติมเกี่ยวกับคาถาเรืองแสงและคาถาดับไฟ และเพื่อให้ทุกคนเข้าใจและการใช้คาถาให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ในชีวิตที่แล้ว อัลเบิร์ตเขียนสิ่งที่คล้ายคลึงกันมากมายเมื่ออยู่ในวิทยาลัย แม้จะผ่านมานานแล้ว แต่เขาก็ยังเข้าใจอะไรบางอย่าง
“มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?” ดวงตาของลีจอร์แดนเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ
“นายคิดคิดว่าง่ายจริงๆเหรอ?” อาเลียจ้องมองอย่างดุเดือด และพูดอย่างประชดประชันว่า “เมื่อนายเริ่มเขียน นายจะพบเลยว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้น แต่ต้องขอบคุณอัลเบิร์ตที่ทำให้ฉันรู้ว่าฉันทำยังไงกับมัน”
ระหว่างทาง มีคนสองสามคนกำลังคุยกันเรื่องการบ้านของวิชาคาถานี้ และทันใดนั้นก็มีเสียงที่ไม่ลงรอยดังขึ้น
“แน่ใจนะว่าเขาพูดถูก?” นักเรียนฮัฟเฟิลพัฟพูดแทรกด้วยน้ำเสียงแปลกๆ
