ตอนที่50 จมูกพ่นไฟ
หลายคนจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
เพื่อนร่วมห้องของอัลเบิร์ตก็ไม่มีข้อยกเว้น หลังจากที่ได้ดูหนังสือเล่มแรกของ “เวทย์ป้องกันการปฏิบัติและการยับยั้งเวทย์มนตร์มืด” เป็นเวลานาน ในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะลอง
“โพรเทโก้!” เฟร็ดยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นปัดลงและสวดมนต์ตามหนังสือ แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“หนังสือบอกว่าคาถาเกราะป้องกันจะไม่ส่องแสง!” จอร์จเตือนเขาด้วยการเปรียบเทียบท่าทางด้วยสองมือ
“เอาล่ะ ลองใหม่อีกครั้ง” ลี หยิบ “คู่มือการป้องกันตัวจากศาสตร์มืด” ขึ้นมาแล้วโยนใส่เฟร็ด
“นานจะฆ่าฉันเหรอ!?” เฟร็ดกระโดดออกไปอย่างรวดเร็ว จ้องไปที่ลี จอร์แดน
“เมื่อต้องเผชิญกับอันตราย มันสามารถกระตุ้นศักยภาพของนายได้มากขึ้น และหนังสือจะฆ่านายไม่ได้หรอกน่า” ลีโต้เถียงทันที
“ใช้นี่สิ!” อัลเบิร์ตโยนหมอนของเฟร็ดที่กำลังโกรธจัดให้ลี จอร์แดน เขาคิดว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับเฟร็ดที่จะประสบความสำเร็จ อยากเจ็บด้วยรึไงถึงเลือกโยนหนังสือ?
อันที่จริงอัลเบิร์ตพูดถูก เฟร็ดยอมแพ้ชั่วคราวหลังจากถูกตบด้วยหมอนหลายครั้ง
แน่นอนว่าทั้ง จอร์จ และ ลีจอร์แดนไม่ประสบความสำเร็จ
“โอเค พวกนายควรฝึกคาถาง่ายๆ เหล่านั้นอย่างเชื่อฟัง” อัลเบิร์ตอดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่ทั้งสองคน
สิ่งนี้ควรเรียกว่าอะไร?
ไม่รู้จักพอและโลภ?
อืม ฉันเดาว่าศาสตราจารย์มักกอนนากัลป์ คงคิดแบบนั้นกับฉันในตอนนั้น
