ตอนที่47 กับดักมาร
ในชั้นเรียนยาสมุนไพร ศาสตราจารย์โพโมนาได้นำพืชหลายชนิดออกมา รวมทั้งเห็ดบางชนิด เอ่อ ก็แค่เห็ด
แน่นอนว่ายังมีพืชที่น่าสนใจอีกมากมาย เช่น ต้นธรรมะ ซึ่งเป็นต้นซอร์บัสวิเศษที่จะปกป้องผู้ที่สัมผัสลำต้นของมันจากสิ่งมีชีวิตที่มืดมิด พ่อมดชอบที่จะใช้มันเป็นเครื่องรางของขลังเพื่อหลีกเลี่ยงความชั่วร้าย
แน่นอน ศาสตราจารย์โพโมนายังกล่าวถึงพืชที่อันตรายบางชนิด เช่น หนวดที่มีพิษและอันตรายมาก หญ้าแมนเดรกที่ร้องไห้สามารถฆ่าคนได้ และที่ศาสตราจารย์โพโมนากำลังถืออยู่ตอนนี้ กับดักมารอันเล็กๆ
“นี่คือกับดักมารเด็ก” โพโมนาหยิบไม้กายสิทธิ์ของเธอขึ้นมาแล้วแตะต้นกับดักมาร มันก็ยิงเถาวัลย์เพื่อพันรอบไม้กายสิทธิ์ทันที
“อย่างที่เห็น เมื่อเข้าใกล้พวกมัน กับดักมารจะพันสิ่งมีชีวิตไว้ใกล้ๆ เมื่อมันเติบโตถึงระดับหนึ่ง มันง่ายที่จะทำให้เกิดการบาดเจ็บหรือตาย เมื่อถูกกับดักมารพัน ไม่ควรต่อสู้ดิ้นรน มิฉะนั้น เถาวัลย์จะแน่นขึ้นเรื่อยๆ”
ศาสตราจารย์โพโมนาเขย่าไม้กายสิทธิ์เพื่อให้ทุกคนเห็นลักษณะของกับดักมาร
“กับดักมารชอบสภาพแวดล้อมที่มืดและชื้น ดังนั้นแสงและความอบอุ่นจะกลายเป็นศัตรูตามธรรมชาติของมัน” ไม้กายสิทธิ์ของศาสตราจารย์โพโมนาระเบิดจากเปลวไฟขนาดเล็ก และเธอก็ผลักกับดักมารกลับทันที