ตอนที่ 43 มาสาย
“ฉันมาก่อนงั้นเหรอ?” อัลเบิร์ตมองไปรอบๆ ห้องโถง แต่ไม่พบทั้งคนสาม เขาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบนาฬิกาพกออกมาดู เวลา: 16:10.
ถูกต้องและตรงต่อเวลามาก
“แต่ก็นะ”
จู่ๆ อัลเบิร์ตก็นึกถึงอะไรบางอย่าง เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ทั้งสามคนเป็นเด็กอายุ 11 ขวบและอย่าคาดหวังว่าพวกเขาจะมีความรับผิดชอบต่อเวลาเลย
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสามคนไม่มีนาฬิกาพก!
“ฉันหวังว่าฉันจะไม่รอนานเกินไป” เขาบ่น
อัลเบิร์ตหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาแล้วเช็ดรอยนิ้วมือด้วยผ้าเช็ดหน้า ในขณะที่นึกถึงความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการอัญเชิญทฤษฎีการเสียรูป
“ดอกเบญจมาศบาน” เขากระซิบ
ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อัลเบิร์ตตรวจสอบรายชื่อทักษะของเขาในทันที และทันใดนั้นก็พบว่ามีคนนั่งอยู่ข้างๆ เขา
ไม่ใช่ทั้งสามคน ถ้าเป็นสามคนนั้นคงพูดอะไรสักอย่างไม่เงียบขนาดนี้
อัลเบิร์ตเหลือบมองที่ทักษะ แต่ไม่พบคาถาอัญเชิญ ดังนั้นเขาจึงต้องยืมหนังสือเกรด 5 เล่มนี้เพื่อเอาดู
“อะไรเหรอ?” อัลเบิร์ตมองดูแชนน่าและถาม
“นั่น…เอ่อ…” ชานน่าลังเล แต่เธอก็ถูกขัดจังหวะก่อนจะพูดจบ
“อัลเบิร์ต…” ฝาแฝดโบกมือให้เขาที่ทางเข้าหอประชุม
“ฉันต้องไปแล้ว.” อัลเบิร์ตมองดูแชนน่าและถามว่า “เธอต้องการจะพูดอะไรเหรอ?”
“ไม่มีอะไร” แชนน่าดูแปลกๆเล็กน้อย
