ตกลง! อัลเบิร์ตคิดว่ามันน่าจะเหมาะกว่าที่จะเรียกไข่ดาวสีทอง ตัวเขาเองไม่สนใจไข่เจียวอังกฤษอันเป็นเอกลักษณ์นี้ ไข่ต้มธรรมดาดีกว่าเยอะ
หลังจากกำจัดขนมปังที่อยู่ในมือแล้ว อัลเบิร์ตก็เตรียมขนมปังอีกสองแผ่น แซนวิชสลัดผัก และใส่เบคอนและไส้กรอกด้านบนเพื่อทำแซนวิช
แน่นอนว่ามีโพเลนต้าชามเล็กด้วย โพเลนต้าที่เรียกว่าจริง ๆ แล้วเป็นซุปข้าวโพด ซึ่งเป็นอาหารที่ทำจากข้าวโพดป่นต้มกับน้ำและนมเล็กน้อย
เมื่อเทียบกับซุปข้าวโพดของเดซี่ โพเลนต้าในโรงเรียนถือว่าพอใช้ได้เท่านั้น อันที่จริงนี่ไม่น่าแปลกใจเลย ซุปข้าวโพดของเดซี่เป็นหนึ่งในอาหารที่เธอทำได้ดีที่สุด
หลังอาหารเช้า แชนน่าและอัลเบิร์ตคุยกันเรื่องคาถา
“ฉันได้ยินมาว่าแองเจลิน่าบอกว่าเธอเชี่ยวชาญเวทย์มนตร์มากมาย มันจริงไหม เธอเรียนรู้เวทมนตร์เหล่านั้นในเวลาอันสั้นได้ยังไง” แชนน่าพูดช้าๆ ราวกับว่าเธอกำลังพิจารณาคำพูดของเธออย่างระมัดระวัง
“นี่…เธอต้องสนใจมันก่อน แล้วจากนั้น…” อัลเบิร์ตคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “…ต้องใช้เวลาศึกษาและฝึกฝน”
เขารู้สึกว่าความสนใจเป็นสิ่งสำคัญมากจริงๆ เฉพาะเมื่อเขาสนใจเท่านั้นที่เขาจะเต็มใจที่จะใช้เวลาและเรียนรู้หัวข้อนี้อย่างจริงจัง
“สนใจ?” แชนน่าคิด
