“ฮ่าๆ ฉันเจอที่นี่ ดูเหมือนว่าโชคของฉันจะไม่เลวร้าย” อัลเบิร์ตอารมณ์ดี หลังจากพบห้องต้องประสงค์แล้ว เขาก็พบห้องครัวได้สำเร็จ
เอื้อมมือออกไปคว้าประตูแล้วดึงออก พื้นที่ห้องครัวมีขนาดเดียวกับหอประชุมด้านบน มีเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารมากมายบนตู้โดยรอบ นอกจากนี้ยังมีโต๊ะไม้ยาวสี่ตัวเหมือนในหอประชุมเหล่านี้วางไว้ในขนาดเดียวกับสี่บ้านในหอประชุมด้านบน มันหมือนกันทุกประการ
อาหารบางอย่างถูกวางลงบนโต๊ะซึ่งควรจะเป็นอาหารเช้าสำหรับนักเรียน เมื่อถึงมื้ออาหาร เอลฟ์ประจำบ้านจะใช้เวทมนตร์เพื่อถ่ายโอนอาหารไปยังโต๊ะด้านบน
“คุณต้องการอะไรไหมครับ?” เอลฟ์ตัวน้อยเห็นอัลเบิร์ตและวิ่งเข้าหาเขา
“อาหารยังไม่มา ฉันเลยจะไปที่ครัวเอง” อัลเบิร์ตยิ้มอย่างสุภาพให้พวกเขา
“ให้พวกเราช่วยนะครับ” เอลฟ์ประจำบ้านจับมือของอัลเบิร์ตและพาเขาไปนั่งที่โต๊ะ เอลฟ์หกบ้านรีบถือถาดเงินใบใหญ่ ข้างนั้นเป็นขวดนม แฮม ไข่เจียว ขนมปังปิ้ง สลัด และโจ๊กฟักทอง
“ขอบคุณนะตัวเล็ก” อัลเบิร์ตเทนมครึ่งแก้วให้ตัวเอง แม้ว่าชาติก่อนเขาจะไม่มีนิสัยชอบดื่มนม แต่เขาก็ได้พัฒนานิสัยนี้มาตลอดหลายปี ด้วยเหตุนี้เขาจึงแข็งแรงกว่าในชีวิตก่อนมาก
“นี่คือสุภาพบุรุษผู้มีเกียรติของเรา” บางคนคนกล่าวชม และพวกเอลฟ์ประจำบ้านก็ยิ้มและโค้งคำนับเขา
