อย่างไรก็ตาม อัลเบิร์ตสงสัยว่ามีทางลับอยู่ที่นี่ ไม่มีทาง ตัวสิงโตและหัวนกอินทรีที่แกะสลักไว้บนผนังนั้นช่างน่าสงสัยเหลือเกิน โดยปกติสถานที่ดังกล่าวจะซ่อนประตูลับและทางลับเอาไว้
“ไอ้หนู เธอมาทำอะไรที่นี่” นิคหัวเกือบขาดออกจากกำแพงข้างๆ เขาและมองไปที่อัลเบิร์ตที่กำลังตรวจสอบรูปปั้นด้วยความประหลาดใจ
เสียงที่ฉับพลันนี้ทำให้อัลเบิร์ตสะดุ้ง และเขารู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังจะหลุดออกจากอก
อัลเบิร์ตสูดหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้งและทำให้หัวใจเต้นที่เร็วเกินไปช้าลง เขาอดไม่ได้ที่จะบ่นกับนิคว่า “อย่าทำแบบนี้สิ คุณจะทำให้คนตกใจตายได้นะครับ”
“ขอโทษที ไม่คิดว่าจะทำให้เธอตกใจ” นิคเลิกคิ้วถามอีกครั้ง “เธอมาทำอะไรที่นี่”
“เดินเล่นครับ” อัลเบิร์ตตอบอย่างตรงไปตรงมา
“เดินเล่น ตอนนี้อะนะ?” นิคมองที่ทางเดินอย่างสงสัย มันยังเช้ามากอยู่เลย
“ครับ ไปเดินเล่นกันเถอะ เซอร์นิโคลัส ผมไม่รู้ว่าคุณพอจะมีเวลาแนะนำฮอกวอตส์ให้ผมได้รู้จักไหม มันเหมือนกับเขาวงกต ผมหลงทางโดยไม่ได้ตั้งใจขณะเดิน” อัลเบิร์ตยิ้มและมองไปที่นิค หากอีกฝ่ายเต็มใจช่วย เขาสามารถประหยัดเวลาได้มาก
“โอ้ ฉันคิดว่าการสำรวจปราสาทเป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตใหม่ของฉัน” นิคปฏิเสธอย่างแนบเนียน
“คุณพูดถูก” อัลเบิร์ตไม่สนใจที่นิคจะปฏิเสธตัวเอง หลังจากทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม เขาก็ศึกษารูปปั้นหัวสิงโตและนกอินทรีที่อยู่ข้างหน้าเขาต่อไป
