ตอนที่21 รูมเมท
“เอาล่ะ ก่อนที่ทุกคนจะเข้านอน เรามาร้องเพลงโรงเรียนด้วยกันเถอะ!” ดัมเบิลดอร์ยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นแตะเบา ๆ และข้อความที่บิดด้วยริบบิ้นสีทองก็ลอยอยู่ต่อหน้าทุกคน
สมาชิกของคณะร้องประสานเสียงฮอกวอตส์ก็ปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน หัวหน้าบ้านที่อยู่ถัดจากอัลเบิร์ตก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย คณะร้องประสานเสียงแถวหน้ายังคงถือคางคกตัวใหญ่อยู่
ขณะที่ดัมเบิลดอร์โบกไม้กายสิทธิ์ ครูและนักเรียนทั้งหมดก็เริ่มร้องเพลงของโรงเรียนตามจังหวะของตนเอง
อัลเบิร์ตก็ทำทีร้องโดยการเปิดและปิดปากของเขา
ไม่มีทางที่จะร้องได้ การที่จะร้องเพลงนั้นต้องอยู่ในชั้นปีที่ 2 และอาจารย์บนม้านั่งของครูก็แข็งทื่อเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่เต็มใจ
มันไม่เป็นไรสำหรับเด็ก แต่การให้ผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งร้องเพลงโรงเรียนแบบนี้มันทำให้รู้สึกอับอาย!
“ฮอกวอตส์ ฮอกวอตส์…” ถัดจากอัลเบิร์ต พี่น้องวีสลีย์ตลกๆ ร้องเพลงด้วยทำนองที่ผิดเพี้ยน จังหวะตามไม่ทันคนอื่น น้องใหม่ไม่กี่คนรอบตัวพวกเขาทีละคน
“…เราจะเรียนหนักจนกลายเป็นมูลสัตว์” หลังจากเพลงจบลง ทั้งสองยังคงร้องเพลงช้าๆ และจู่ๆ อัลเบิร์ตก็อยากจะปิดหน้าของเขา แสร้งทำเป็นไม่รู้จักพวกเขา
หลังจบเพลง ดัมเบิลดอร์ขอให้ทุกคนกลับไปพักผ่อน
งานเลี้ยงสิ้นสุดลงในที่สุด ทุกคนเร่งรุดไปข้างหน้า ทำให้การจราจรติดขัดในทันที
