ตอนที่18 ภารกิจใหม่
เป็นที่น่าเสียดายที่พ่อมดน้อยบนเรือส่วนใหญ่ไม่มีเวลาชื่นชมปราสาทฮอกวอตส์ท่ามกลางสายฝน สายฝนที่หนาวเย็นทำให้พวกเขาสั่นสะท้าน
“ทำไมเด็กปีที่ 1 ต้องนั่งเรือข้ามแม่น้ำล่ะ?” อัลเบิร์ตถอนสายตาและมองทั้งสามคนบนเรือลำเดียวกันที่กำลังฟันสั่น
“มะ..ไม่รู้ ฉันไม่รู้ฉันไม่อยากรู้ด้วย ที่รู้ตอนนี้คือนะ..หนาว!”
“ ฉันก็หนาวเหมือนกัน” ฝาแฝดก็ส่งเสียงสะท้อนตอนนี้พวกเขาหนาวจนตายซึ่งอยู่ในอารมณ์ที่จะให้ความสนใจกับสิ่งเหล่านี้
อัลเบิร์ตส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เขายังรู้เรื่องพิธีการข้ามเรืออยู่นิดหน่อย นี่คือการปล่อยให้เด็กใหม่ที่มาที่ฮอกวอตส์เดินตามเส้นทางเดียวกับที่ผู้ก่อตั้งทั้งสี่คนใช้เมื่อพวกเขามาที่ปราสาทฮอกวอตส์ เหตุใดกลุ่มคนสี่คนจึงเป็นตัวแทนของผู้ก่อตั้งดั้งเดิมทั้งสี่คน คล้ายกับพิธีสืบทอดเพื่อให้นักเรียนที่มาที่นี่รู้สึกตื่นเต้นและดีใจของผู้ก่อตั้งและในขณะเดียวกันก็คำนึงถึงความยากลำบากของผู้ก่อตั้งในการก่อตั้งโรงเรียนด้วย
ตอนนี้มีกี่คนที่เข้าใจเรื่องนี้จริงๆ?
แฮกริดที่นำทางพวกเขาข้ามทะเลสาบเองก็ไม่รู้
อย่างไรก็ตามมีนักเรียนไม่กี่คนที่สนใจสิ่งเหล่านี้
“ระวังก้มหน้าลง!” แฮกริดตะโกน
เด็กใหม่รีบก้มหน้า
เรือลำเล็กพาพวกเขาข้ามหน้าผาและแล่นไปเทียบท่าด้านล่างปราสาท
“ มันเปียกมาก ฉันเกลียดฝน” ฝาแฝดคนหนึ่งกอดอกและจามออกมา
ทุกคนเปียกโชกไปหมดตัวสั่นไปหมด