ตอนที่15 รสชาติอาหารของพ่อมดแปลกไปหน่อย
*ผมขอเปลี่ยนชื่อนิยาเป็น นีย่านะครับตอนก่อนๆผมกลับไปแก้ให้แล้ว
“ นี่นาย … พนันจริงเหรอ?” จอร์จ วีสลีย์กลืนน้ำลาย “นั่นคือ 25 เกลเลียนในกรณี … ในกรณีที่ … ”
เขาไม่กล้าพูดในสิ่งที่คิดเพราะกลัวว่าเขามันจะเป็นจริง
“ฉันเชื่อในโชคและสัญชาตญาณของฉัน” อัลเบิร์ตพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “นายไม่ลองหน่อยเหรอ? ถ้านายเดาถูกมันสามารถทำเงินได้มากมาย”
“เราไม่มีเงินเลย” ฝาแฝดส่ายหัวหลังจากมองหน้ากัน วีสลีย์ค่อนข้างยากจนและแม้ว่าฝาแฝดจะมีเงินออมบ้าง แต่ก็ไม่ต้องการเสียไปกับการพนัน
“อย่ามองฉัน ฉันต้องการเก็บเงินไว้ใช้อย่างอื่นลี จอร์แดน ส่ายหัวซ้ำ ๆ เขาคิดแค่ว่าแนวทางของอัลเบิร์ตนั้นบ้าคลั่งและถ้าเขามีเงินจริงๆเขาจะไม่มีวันใช้มันแบบนี้
ในระหว่างการสนทนาระหว่างทั้งสี่คนรถไฟได้ออกจากลอนดอนและกำลังเร่งไปตามทุ่งหญ้าและทุ่งนา
อัลเบิร์ตกำลังอ่านหนังสือพิมพ์และฟังทั้งสามคนคุยกันเกี่ยวกับควิดดิช ในเรื่องนี้เขาไม่สามารถพูดได้เลย ถึงจะรู้กฏ แต่ก็ต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้
ท้ายที่สุดอัลเบิร์ตมาจากโลกของมักเกิ้ลและเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้สิ่งเหล่านี้เกี่ยวกับควิดดิชในทางเหตุผล
“ยังไงก็ตามนายเคยได้ยินเกี่ยวกับกาเบรียล ทรูแมนไหม” จู่ๆจอร์จก็พูดถึงเรื่องนี้เมื่อไม่นานมานี้
“ แนทลีย์เกือบถูกกระทรวงเวทมนตร์ไล่ออก” เฟร็ดกระซิบ “ต่อมาเขาไปขอโทษกาเบรียล ทรูแมนด้วยตนเองและเรื่องก็จบแล้ว”