ตอนที่10 บ้านฉันคือมืออาชีพ
กาเบรียล ทรูแมนไม่สามารถทำอะไรได้ เขาจึงยอมรับข้อเสนอของอัลเบิร์ตและการที่เขาถูกไล่ออกจากฮอกวอตส์ก็เป็นผลลัพธ์ที่เขาไม่อาจยอมรับได้จริงๆ
หลังจากเขียนจดหมายทรูแมนมองไปที่นกฮูกที่บินออกไป และมองไปที่อัลเบิร์ตแล้วถามว่า
“ฉันคิดว่าโรงเรียนก็ตกใจเช่นกัน ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะไล่นักเรียนออกอย่างที่ใจต้องการอย่างน้อยพวกเขาก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” อัลเบิร์ตสบายใจในที่สุดวัยรุ่นที่ตกใจก็สงบลง น่าจะกล่าวได้ว่าเขาได้รับเชื้อจากความใจเย็นของอัลเบิร์ตไป
“นายช่วยให้ฉันดูจดหมายนั้นหน่อยได้ไหม” อัลเบิร์ตถาม
“โอ้นี่บ้าอะไรเนี่ย” ทรูแมนยิ้มอย่างขมขื่น“ ฉันเคยได้รับคำเตือนจากกระทรวงเวทมนตร์ครั้งหนึ่งข้อหาใช้เวทมนตร์ต่อหน้าครอบครัวของฉันในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนของชั้นปีที่1”
เขายื่นจดหมายให้อัลเบิร์ตและอธิบายว่า “นักเรียนที่ฮอกวอตส์ใช้เวทมนตร์นอกโรงเรียนไม่ได้”
“ แต่ทำไมพี่อัลเบิร์ตถึงไม่ถูกเตือนหลังจากใช้เวทมนตร์ล่ะ?” นีย่ารู้สึกงงงวย
“ คงเป็นเพราะเขายังไม่ได้ไปโรงเรียน” จริง ๆ แล้วทรูแมนยังไม่ชัดเจนนักในเรื่องนี้
“มันน่าจะมีช่องโหว่บ้าง” อัลเบิร์ตเริ่มอ่านเนื้อหาบนกระดาษ
เรียนคุณทรูแมน: เราได้รับข้อมูลว่าคุณอยู่ในเขตที่อยู่อาศัยของมักเกิ้ลเวลา 10:40 น. และใช้คาถาลอยตัวต่อหน้ามักเกิ้ล