“แน่นอนว่ามันก็เหมือนกับการเรียนคณิตศาสตร์มันต้องทำทีละขั้นตอน” อัลเบิร์ตดันน้องสาวของเขาไปบนชิงช้า และปลอบใจเธออย่างไม่เป็นทางการว่า “อย่ายอมแพ้จนกว่าจะถึงจุดจบ”
“หนูเบื่อคำปลอบโยนแบบนั้นจริงๆ” นีย่าเม้มริมฝีปากของเธอ แต่เธอก็ยังมีความสุขมาก
จริงๆแล้วนีย่าเดาว่าเธออาจไม่มีพรสวรรค์ในการเป็นพ่อมดจริงๆ หลังจากคุยกับปู่ครั้งสุดท้ายเธอก็ไม่สนใจเรื่องนี้อีกต่อไป
เมื่อไม่มีคนอยู่ในสวนสาธารณะอัลเบิร์ตก็ลองใช้คาถาลอยตัวอีก คราวนี้เขาทำสำเร็จ หลังจากท่องคาถา “วิงการ์เดียม เลวีโอซ่า” ใบไม้ก็ลอยไปในอากาศได้สำเร็จ
ในเวลานี้อัลเบิร์ตสังเกตเห็นว่ามีคนมองมาที่นี่เขาจึงทิ้งไม้กายสิทธิ์ของเขาตามสัญชาตญาณของเขาและจ้องไปที่ผู้ชายที่กำลังมองเขา อีกฝ่ายเป็นวัยรุ่นที่อายุมากกว่าเขาเล็กน้อย
“ มีอะไรงั้นเหรอ?” อัลเบิร์ตเลิกคิ้วมองเด็กคนนั้นแล้วถาม อัลเบิร์ตไม่กลัวฝ่ายตรงข้ามเลยสักนิด คาราเต้ของเขาได้รับการอัพเกรดเป็นระดับ 2 แม้ว่าจะไม่ใช้ไม้กายสิทธิ์ แต่เขาก็สามารถเอาชนะคนธรรมดาได้อย่างไม่ยากเย็น
คาราเต้ถูกเรียนรู้เมื่ออัลเบิร์ตอายุแปดขวบ และเขามีจุดมุ่งหมายเพื่อจัดการเด็กหุ่นหมีที่ชอบสร้างปัญหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เขาทำให้เด็กสามคนในโรงเรียนร้องไห้ จนสุดท้ายทุกคนในโรงเรียนก็รู้ว่าอัลเบิร์ต แอนเดอร์สันมีความสามารถด้านคาราเต้และมันทรงพลังมาก
