บางทีการให้ลูกชายไปเรียนที่ฮอกวอตส์อาจไม่ใช่เรื่องฉลาด
นอกจากการปรุงยาแล้วอัลเบิร์ตยังซื้อเครื่องมือบางอย่างที่เขาจะใช้ในการปรุงยาอีกด้วย
หลังจากจ่ายเงินแล้วเฮิร์บก็พาอัลเบิร์ตออกจากร้านขายยาด้วยใบหน้าที่ซับซ้อนของเขา
“ อัลเบิร์ต หรือว่าเรายอมแพ้เรื่องนี้ดีไหมลูก” หลังจากดึงอัลเบิร์ตออกไปจากร้านขายยาเฮิร์บพูดด้วยใบหน้าจริงจัง “ไปที่วิทยาลัยอีตันกันเถอะ”
ใบหน้าของอัลเบิร์ตกระตุกและเขาส่ายหัว
“ แต่ … ยิ่งพ่อคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งไม่น่าเชื่อถือมากขึ้นเท่านั้นเดซี่อาจจะพูดถูกจริงๆ” เฮิร์บมองลูกชายด้วยสีหน้าซับซ้อน
“เรายังมีหนังสือเล็กๆน้อยๆที่ต้องซื้ออยู่บ้างและเราก็ยังต้องการไม้กายสิทธิ์และนกฮูกด้วย” อัลเบิร์ตมองไปที่เฮิร์บและพูดว่า “อย่างน้อยก่อนที่พ่อจะเข้าใจโลกเวทมนตร์จริงๆ ผมว่าอย่าพึ่งด่วนสรุปดีกว่าครับ”
“ตกลง” เฮิร์บรู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่ก็พยักหน้าเห็นด้วย
อัลเบิร์ตซื้อหนังสือตามรายชื่อที่ร้านตัวบรรจงและจดหมึกและอัลเบิร์ตก็ซื้อหนังสือเพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของโลกพ่อมดแม่มด
อันที่จริงอัลเบิร์ตอยากอยู่ในร้านหนังสือสักพัก แต่เมื่อพิจารณาถึงปัญหาเรื่องเวลาแล้วเขาก็ยอมแพ้และเขาก็ขอรายชื่อหนังสือจากผู้จัดการร้านเพื่อที่เขาจะได้สั่งซื้อหนังสือผ่านนกฮูกในอนาคตได้
จากนั้นที่ร้านขายเครื่องเขียน ถัดจากร้านควิดดิชเขาซื้อกระดาษ ปากกาขนนกและหมึกจำนวนมาก
