นี่แปลว่าเห็นด้วยแล้วใช่มั้ย?
ศาสตราจารย์มักกอนนากัลอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก และบอกอัลเบิร์ตถึงเส้นทางโดยประมาณไปยังร้านหม้อใหญ่รั่ว ว่า “เธอสามารถมองเห็นได้แม้ว่ามักเกิ้ลที่อยู่รอบตัวเธอจะมองไม่เห็นก็ตาม …เอ่อ มักเกิ้ลหมายถึงเขาเป็นคนธรรมดาที่ ไม่เข้าใจเวทมนตร์ใดๆ เจ้าของร้านมีชื่อว่าทอมสำหรับวิธีการเดินทางไปตรอกไดแอกอนเธอสามารถถามทอมได้และเขายินดีที่จะแนะนำเธอ ”
“ส่วนชานชาลาที่เธอต้องขึ้นคือชานชาลาที่9 เศษ3/4 มันจะอยู่ที่ในผนังกั้นระหว่างชานชาลา 9 และชานชาลาที่ 10 ของสถานีคิงส์ครอสเพียงแค่เดินเข้าไป”
“ มันไม่ดูไร้สาระที่จะนั่งรถไฟไปโรงเรียนพ่อมดแม่มดงั้นเหรอ พรมวิเศษของคุณพังหรือยังไงกัน?” เดซี่พูดประชดประชัน
“ เอ่อ…เดซี่” เฮิร์บไอเบา ๆ และส่งต่อบันทึกให้ศาสตราจารย์มักกอนนากัลเพื่อไม่ให้ข้อมูลสำคัญหายไป
“ งั้นเจอกันที่ฮอกวอตส์วันที่ 1 กันยายนนะ คุณแอนเดอร์สัน” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลพูดขณะกำลังจะจากไป
“เอ่อ…ศาสตราจารย์คุณสามารถทำให้มันกลับคืนสู่สภาพเดิมได้หรือไม่?” อัลเบิร์ตชี้ไปที่ถ้วยน้ำชาที่กลายเป็นหนู
“โอ้แน่นอน!” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลป์โบกไม้กายสิทธิ์ของเธอและหนูก็กลับไปเป็นถ้วยน้ำชา
หลังจากที่อัลเบิร์ตส่งอีกฝ่ายออกไปศาสตราจารย์มักกอนนากัลก็หายตัวไปทันที
“ เธอหายไป?” เฮิร์บมองไปยังสถานที่ที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลยืนอยู่