ผมก้าวออกไปยืนสูดอากาศพลางกวาดสายตามองรอบตู้ขบวนด้วยความระแวดระวังขั้นสุด ก่อนจะส่งสัญญาณให้เทสก้าวตามออกมา
ผมช่วยส่งเธอขึ้นไปประจำการบนหลังคาตู้รถไฟเพื่อใช้ทักษะ ตาทิพย์ คอยระวังภัยจากมุมสูง ซึ่งก็มีบางคนใจกล้าคลานตามเธอขึ้นไปคงเพราะคิดว่าที่สูงน่าจะปลอดภัยกว่า
รอบกายเงียบสงัด ป่ากลับมาดูเป็นปกติอย่างน่าประหลาด เท่าที่ป่าแห่งหนึ่งจะเป็นปกติได้หลังจาก หมีเถ้าถ่าน เพิ่งเดินผ่านไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
น่าแปลกที่บรรยากาศเปลี่ยนจากบ่อเกิดของฝันร้ายกลายเป็นเพียงแนวป่าธรรมดาได้รวดเร็วขนาดนี้ แต่ผมรู้ดีว่าภาพความสยดสยองนั่นจะยังคงติดตาไปอีกนาน
ผมเดินไปที่กองฟืนแล้วเริ่มลงมือจัดวางเพื่อก่อกองไฟ อย่างน้อยแสงสว่างก็น่าจะช่วยให้จิตใจที่ห่อเหี่ยวของพวกเราดีขึ้น
ผมไม่ได้หวังจะใช้มันขับไล่มอนสเตอร์ยักษ์นั่นหรอก แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยให้อุ่นใจ และเราจำเป็นต้องใช้มันเพื่อทำอาหาร
โชคดีที่แฮดวินรีบตามออกมาสมทบ เขาจัดการรื้อกองไฟที่ผมจัดไว้อย่างเก้ๆ กังๆ แล้วเริ่มทำใหม่โดยไม่พูดอะไรสักคำ
