ผมรับรู้ได้ถึงการเคลื่อนไหวที่ฉับไวทางด้านข้าง เจ้าก็อบลินเลเวล 3 ที่เคยยืนคุมเชิงอยู่หายไปแล้ว และตอนนี้มันปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับแทงหอกตรงมาที่จุดตายของผม!
ผมกัดฟันกรอด สั่งการให้มานาไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งจนเส้นเลือดปูดโปน คมหอกถากสีข้างผมไปเพียงนิดเดียว แต่วินาทีนั้นเจ้าสัตว์ร้ายกลับคว้าหมับเข้าที่แขนข้างที่หักของผม!
กระแสความเจ็บปวดแล่นพล่านสยดสยองไปทั่วร่าง หากไม่มีทักษะสมาธิคอยสะกดไว้ ผมคงกรีดร้องจนสิ้นสติไปแล้ว หัวใจของผมเต้นรัวราวกับจะระเบิด มานาถูกสูบฉีดผ่านกระแสเลือดจนร้อนผ่าว ลมหายใจหอบกระชั้น
เจ้าก็อบลินเลเวล 3 ดูจะประมาทไปนิด มันคงคิดว่าผมบาดเจ็บจนไร้ทางสู้ เพราะผมเห็นรอยยิ้มแสยะบนใบหน้าของมันราวกับกำลังสนุกที่ได้หยอกเย้าเหยื่อ… แต่นั่นแหละคือโอกาสเดียวของผม!
หลังจากข่มความเจ็บปวดจากแขนที่หัก ผมย่อตัวลงต่ำแล้วอัดมานาเข้าสู่ขาจนเต็มสูบ ก่อนจะเตะเสยเข้าที่หว่างขาของมันอย่างจัง!
มันครางเสียงหลงด้วยความจุกและงอตัวลงเล็กน้อย ผมไม่ปล่อยให้จังหวะนี้หลุดลอย ผมเหวี่ยงมือข้างที่ยังใช้การได้ กระชากเศษหอกหักแทงพรวดเข้าที่ลำคอของมันทันที!