าต่อกันจะต้องออกบวช? เฮ้อ…อีกอย่าง หลวงจีนสมัยนี้เป็นอาชีพที่ไม่เลวเลยนะ
ฟางเจิ้งส่ายหน้าก่อนได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากบ้านข้างๆ มองไปเห็นพ่อครัวสวมชุดพ่อครัวสีขาวกลุ่มใหญ่กำลังให้โอวาทอยู่ ตู้เหมยพูดขึ้น “นี่คือพ่อครัวระดับสูงที่ตาหยางเชิญมาจาก กอำเภอ เป็นไง ดูมีสง่าราศีไหม?”
ฟางเจิ้งพยักหน้า “ดูมีราศี”
สิ้นเสียงก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากอีกด้าน ฟางเจิ้งมองไป เห็นคนสวมผ้ากันเปื้อนสีขาวกลุ่มหนึ่งกำลังตะโกนอะไรบางอย่างอยู่
ตู้เหมยพูด “นั่นเหล่าหลี่ ปกติถ้าหมู่บ้านจัดงานเลี้ยงจะให้เขามาช่วยทำอาหาร พวกเขารับผิดชอบอาหารท้องถิ่นของหมู่บ้านเรา พ่อครัวใหญ่พวกนี้รับผิดชอบทำอาหารที่เมื่อก่อนพวกเราได ด้กินกันน้อยมากและเหล่าหลี่ทำไม่เป็น ถือว่าแบ่งงานกัน…”
“เหตุใดเชิญพ่อครัวใหญ่แล้วยังเชิญพวกเขา? หรือว่าพ่อครัวใหญ่ทำอาหารท้องถิ่นประจำหมู่บ้านไม่เป็น?” เด็กแดงถามด้วยความไม่เข้าใจ
“อาหารท้องถิ่นประจำหมู่บ้านเหรอ แน่นอนว่าคนในหมู่บ้านก็ต้องทำได้ดีกว่า” ตู้เหมยตอบอย่างมีเหตุผล
ออกจากลานบ้านมา เด็กแดงก็ยังคิดไม่ออก
ฟางเจิ้งเห็นดังนั้นจึงลูบหัวเขา “นี่คือวัฒนธรรมหมู่บ้าน วัฒนธรรมน้ำใจคน เหล่าหลี่เป็นพ่อครัวที่มีชื่อในแ
