คนขึ้นเขามาขอให้หลอก” หมาป่าเดียวดายพูด
“เป็นครั้งแรกที่เห็นคนที่รู้ว่าถูกหลอกก็ยังดีใจแบบนี้” เด็กแดงกล่าว
ลิงประนมสองมือ “อมิตาพุทธ”
กระรอกพูดบ้าง “ดีใจขนาดนี้ไม่ให้ของกินกันหน่อยเหรอ?”
………
วันต่อมา ฟางเจิ้งตื่นนอนแต่เช้า นับจากที่เขาลงเขาไป เจ้าลิงก็รับหน้าที่เคาะระฆัง เดิมทีฟางเจิ้งลงเขาไม่มีใครเคาะระฆังให้ เด็กแดงรู้สึกว่าเคาะระฆังแล้วได้อ่านคัมภีร์ จึงเกิ ดความไม่สบอารมณ์ในใจ เป็นตายอย่างไรก็ไม่เคาะ ส่วนหมาป่าเดียวดาย ทุกครั้งที่เคาะระฆังจะต้องกระโดดเอาหัวพุ่งชนเอา ชนไม่ถึงสองทีมันก็รู้สึกจะตายแล้ว
หากใช้คำพูดกระรอกก็คือ ‘เห็นเจ้าหมาป่าเคาะระฆังเหมือนกับจะพุ่งชนระฆังฆ่าตัวตายเลย กลิ่นคาวเลือดแรงมาก’
