สวีเหยียนพลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดี มองผู้ชายใส่เสื้อเชิ้ตสีดำแล้วพูดด้วยความงุนงง “พวกนาย…”
“พี่สวี พี่ไม่ได้พาหลวงจีนมานะ เขาเป็นเทพพนันรึเปล่า?” ผู้ชายสวมเสื้อเชิ้ตดำถามพลางสะอื้นไห้
สวีเหยียนเอ่ยงงๆ ว่า “ไม่ใช่…พวกนาย…เกิดอะไรขึ้น?”
“พี่สวี หลวงจีนนี่ชนะเอาเงินเราไปหมดแล้ว! พี่ว่าทำไงดี ผมไม่มีเงินค่าอาหารเดือนหน้าแล้ว…” ผู้ชายใส่เสื้อเชิ้ตดำอยากจะร้องไห้จริงๆ ไม่มีเงินกินข้าวแล้วจะอยู่อย่างไร?
“ผู้ดูแล เราแพ้หมดท่าเลย” ชายหญิงอีกสองคนร้องตาม
สวีเหยียนมองคนอื่น ปรากฏว่าสิบสองคนที่ล้อมอยู่ด้วยกัน คนพัดกับคนรินน้ำก็ไม่มีใครเหลือรอด แพ้หมดรูปทุกคน! ไม่เหลือเงินแม้แต่หยวนเดียว!
สวีเหยียนโกรธแล้ว “ฉันให้พวกนายเล่นไพ่เป็นเพื่อนหลวงพี่ ทำไมพวกนายทำแบบนี้? ทำไมเล่นหนักแบบนี้? นี่มันผิดกฎ!”
“ผู้ดูแล พวกเราก็เล่นตามกฎนะ ลงเงินทีละหยวน ลงสูงสุดสิบหยวน แต่หลวงจีนนี่ได้ตอง A ทุกครั้งเลย! แล้วก็ลงเงินสูงสุด ลงทีสิบหยวน จากนั้นเปิดไพ่! ไม่ถึงสามนาที! พวกเราเหลือ เงินในกระเป๋าไม่เท่าไร ร้อยกว่าหยวนหายไปในพริบตาเลย…” ชายสวมเสื้อเชิ้ตดำพูดเศร้า
