บไปอย่างปลอดภัยหรือไม่ แล้วเรื่องโชคชะตาแห่งวิถียุทธ์ หากเป็นสิ่งที่เฟิ่งเทียนสร้างเอง พวกเจ้าจะยินดีถ่ายทอดให้ต้าจิ่งหรือ”
ทั้งท้องพระโรงตกอยู่ในความเงียบ
ขุนนางที่ก่อนหน้านี้ไม่เอ่ยคำใด ต่างเผยสีหน้าเย้ยหยัน พวกเขาส่งเสียงต่อต้านก็คือมองออกถึงเจตนารมณ์ของโอรสสวรรค์
“เรื่องการเลือกราชวงศ์ใหม่ ไว้วางกันทีหลัง เราไม่เชื่อว่าโชคชะตาของเฟิ่งเทียนจะถึงจุดสิ้นสุด ส่งราชโองการของเราไป เปิดเขตบูชาฟ้าดินทั้งแผ่นดิน นักยุทธ์ขั้นเบิกญาณขึ้นไปล้วนสามารถเข้าสู่เขตบูชาฟ้าดินได้ทั้งสิ้น”
หลี่หยากล่าวเสียงเย็น แล้วลุกขึ้น สะบัดแขนเสื้อจากไป
“ไม่ได้เชียว!”
“ฝ่าบาท นั่นคือที่ตั้งของโชคชะตาประเทศชาติ!”
“หากเปิดให้เข้าถึง อาณาจักรต้องปั่นป่วนแน่!”
“นั่นคือแก่นแท้สูงสุดของเฟิ่งเทียน ไม่ได้พะยะค่ะ!”
เหล่าขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและบู๊พากันตื่นตระหนก แต่หลี่หยากลับไม่ใส่ใจ เดินจากไปอย่างรวดเร็ว
ความวุ่นวายในเฟิ่งเทียนไม่ใช่สิ่งเดียวที่เกิดขึ้น ราชวงศ์มนุษย์มากมายต่างตกอยู่ในสถานการณ์คล้ายกัน ยังไม่ทันได้ท้าทายราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ อำนาจของเจ็ดปราชญ์ปีศาจก็ได้กลายเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงเสียแล้ว จนพวกเขาต้องยอมลดความทะเยอทะยานลง
ไท่เหอปีที่สามสิบสี่ กลางเดือนเจ็ด
เจียงฉางเชิงสามารถทะลวงระดับได้เสียที พลังวิญญาณในกายเข้มข้นถึงขีดสุด หากยังรับพลังเพิ่มอีก เคราะห์สวรรค์อาจมาได้ทุกเมื่อ
เขาลืมตาขึ้นผ่อนลมหายใจยาวเหยียด
