พุทธองค์ไม่ได้ศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นคนต่างหาก!”
กระรอกหลับตาเลือกหนึ่งหัวเส้น พอดึงออกมา…
“ยาวหนึ่งฝ่ามือ ยาวสองฝ่ามือ…สวรรค์ หนึ่งเมตรแล้ว! ยังมาอีก! สองเมตร! บัดซบ! สามเมตรแล้ว!” เด็กแดงตาแทบถลนออกมา!
กระรอกดึงเชือกออกมาสามเมตร! กระรอกเองยังงงงวย จากนั้นดีใจยกใหญ่ “ขอบคุณพระพุทธองค์ ศิษย์จะจุดธูปทุกวันแน่นอน จะทำความสะอาดให้ท่านทุกวันเลย ฮ่าๆ…”
เด็กแดงหน้าแดงแล้ว โดนลิงตบหน้าไปทีหนึ่ง กระรอกอีกทีหนึ่ง เจ็บชะมัดยาด!
เด็กแดงมองหมาป่าเดียวดายอย่างน่าสงสาร บอกว่า “ศิษย์พี่ ตาท่านแล้ว”
หมาป่าเดียวดายตอบ “ฉันจับเสร็จแล้วแหละ”
“เอ๊ะ ท่านจับเมื่อไร?” เด็กแดงถาม
“ตอนที่ศิษย์น้องจับ ศิษย์พี่ก็จับมาแล้ว พวกนายมองแต่เขา ไม่มีใครมองฉัน” หมาป่าเดียวดายตอบ
“ของท่านยาวเท่าไร?” เด็กแดงถาม
หมาป่าเดียวดายแสยะปากยิ้มทันที
เด็กแดงเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่าง ผลคือ…
หมาป่าเดียวดายอ้าปากพ่นเชือกออกมาก้อนหนึ่ง “ไม่ยาว สั้นกว่าจิ้งควนเล็กน้อย แต่ว่าน่าจะยาวกว่าของนาย!”
‘อั่ก!’
เด็กแดงแทบจะกระอักเลือด หน้าแดงก่ำ อยากตบปากตัวเองใจจะขาดสักทีสองที โดนตบหลายทีคราวนี้เจ็บชะมัด! ทว่าที่เจ็บกว่านั้นคือความจริงอันโหดร้ายที่ต้องอ
