ันถามหน่อย” หลังจากที่ลิงพูดจบ เขาก็วางสาย เขาโทรไปอีกครั้ง แต่น้ำเสียงของเขามีแววเศร้าหมอง “อาจารย์ เจ้าอ้วนโกรธ…”
ฟางเจิ้งรู้สึกขบขันทันที เขารู้ว่าเจ้าอ้วนใช้เงินไปมากพอสมควร ซึ่งลิงไม่สามารถเทียบได้
“ท่านผู้มีอุปการคุณ บริจาคเท่าไหร่ก็ไม่สำคัญ หอระฆังและหอกลองต้องเหมือนกัน ถ้าทำใหญ่ขึ้นสองเท่าก็ดูไม่สวยเหมือนกัน”
“ใช่ ใช่ ใช่… มันดูไม่สวยเลย ทำไมฉันไม่บริจาคอันที่ขนาดเท่ากัน ฉันจะจ่ายเงินสำหรับผู้คนและวัสดุพวกนั้นเอง” มังกี้กล่าว
ฟางเจิ้งรีบขอบคุณเขา แต่ลิงปฏิเสธที่จะรับความขอบคุณจากฟางเจิ้ง
ลิงมีเทวดาน้อยและปีศาจอยู่ในหัวใจ ชีวิตของเขาได้รับการช่วยเหลือจากฟางเจิ้ง แต่เขาก็ไม่ได้ตอบแทนฟางเจิ้งตลอดเวลาที่ผ่านมา นอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเจ้าอ้วนกลายเป็นคนร่ำรวยเพราะคำแนะนำของฟางเจิ้ง ในฐานะนักธุรกิจ เขาตระหนักได้ในทันทีว่า ฟางเจิ้งไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตคนเท่านั้น เขายังสามารถมอบความมั่งคั่งให้ผู้อื่นได้อีกด้วย! ไม่มีอะไรผิดอย่างแน่นอนที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา! เขาไม่สามารถตระหนี่ที่จะใช้เงินจำนวนดังกล่าวได้ ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจลงทุน มันไม่ใช่เงินจำนวนน้อยสำหรับลิง แต่จากมุมมองของเขา เขาสามารถขอบคุณฟางเจิ้งได้เช่นกัน และทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น การลงทุนนั้นคุ้มค่า
ฟางเจิ้งรู้ดีว่าลิงกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ฟางเจิ้งก็ดีใจที่ได้รับมันมา ไม่ใช่เรื่องเกินเลยที่จะแลก
