เขาแทบจะปิดปากไม่ลง! เขาตระหนักว่าไม่กี่วันที่ผ่านมาเป็นวันที่โชคดีที่สุดของเขา สิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับเขาทีละอย่าง เขาเริ่มตั้งหน้าตั้งตารอที่จะไปชมหอกลอง…
ชาวบ้านยังคงขนวัสดุต่างๆ ขึ้นมา คราวนี้มีคนมากันมากขึ้นอีก! คึกคักกว่าเดิมอีก! ผู้ที่รู้ก็รู้ว่าพวกเขากำลังช่วยวัดวันฟิงเกอร์สร้างหอกลอง แต่ผู้ที่ไม่รู้ก็เชื่อว่าวัดวันฟิงเกอร์กำลังจัดงานชุมนุมธรรมะครั้งใหญ่!
งานก่อสร้างหอกลองเริ่มขึ้น ฟางเจิ้งไม่รีบร้อนที่จะแขวนระฆังหย่งเล่อ เขาต้องการแขวนระฆังหลังจากสร้างหอกลองเสร็จ เขาคิดว่านี่เป็นรูปแบบหนึ่งของพิธีเปิด
หอระฆังและหอกลองไม่ได้อยู่ในวัดวันฟิงเกอร์เพราะวัดมีขนาดเล็กเกินไป หอระฆังและหอกลองขนาดใหญ่ไม่สามารถติดตั้งภายในได้ ดังนั้นจึงต้องติดตั้งไว้ด้านนอกวัดวันฟิงเกอร์ โดยตั้งเรียงรายอยู่คนละด้าน ดูเหมือนเสาเมืองสองต้นแยกกันและให้ความรู้สึกหรูหรามาก! วัดวันฟิงเกอร์ซึ่งไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาระยะหนึ่งแล้ว ในที่สุดก็มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ นอกจากนี้ยังดูยิ่งใหญ่กว่าเดิมด้วย
