มกล่อง ถ้าฉันทำพลาด เธอจะให้ฉันคุกเข่าที่ประตูบนบะหมี่ และฉันจะไม่สามารถแกะมันได้”
เฉินปินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “อาจารย์ ถ้าไม่ได้คำแนะนำของท่านเมื่อครั้งนั้น เฟยเฟยก็คงไม่มีวันอยู่กับข้าพเจ้า การแต่งงานของเราจะเป็นเดือนตุลาคมนี้ อาจารย์ เราขอเชิญท่านมาร่วมงานแต่งงานของเราได้ไหม”
จากนั้นฟางเจิ้งจึงจำได้ว่าคนรักในวัยเด็กทั้งสองคนเคยมาที่วัดหนึ่งนิ้วครั้งหนึ่ง เฟยเฟยมีคนรักในจินตนาการในใจซึ่งทำให้ทั้งสองแยกจากกัน ต่อมาฟางเจิ้งได้ใช้เรื่องราวคลาสสิกเพื่อให้คู่รักทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน ฟางเจิ้งยิ้ม “พระสงฆ์ไร้เงินคนนี้จะไปแน่นอน”
“ยอดเยี่ยมเลย ฮ่าๆ” เฉินปินหัวเราะ
คนอื่นๆ ก็พูดออกมาเช่นกัน แต่ฟางเจิ้งไม่รู้สึกว่าเป็นการรบกวน เขาพูดคุยกับทุกคน และทุกอย่างก็ดูจะวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ พระสงฆ์จากวัดหงหยานก็มาถึง รวมทั้งชาวบ้านจากหมู่บ้านตงเหลียงที่ฟางเจิ้งช่วยเหลือมาด้วย แม้แต่เด็กสาวที่ได้รับกล่องเครื่องเขียนก็มาถึงแล้ว
หวางโหย่วกุ้ยให้คนส่งจานขึ้นไปบนภูเขา อาหารถูกวางบนโต๊ะในพื้นที่ว่าง และเสิร์ฟอาหารให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน!
ยอดเขาทั้งลูกพลุกพล่าน ฟางเจิ้งลืมไปว่ามีคนจำนวนมากที่ยกแก้วน้ำมาให้เขา เนื่องจากไม่มีแอลกอฮอล์ ทุกคนจึงดื่มแต่น้ำเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ฟางเจิ้งคงไม่เคยคิดว่าแม้แต่การดื่มน้ำก็สามารถทำให้คนเมามายจากอารมณ์ที่สนุกสนานได้ กลุ่มคนเหล่านี้ยิ่งมีความสุขมากขึ้นเมื่อพวกเขาคุยกันมากขึ้
