า “เจียซิง คุณพูดถูก โชคของผู้เริ่มต้นนั้นดีจริงๆ ดูสิ ฉันเพิ่งพนันโดยหลับตาและฉันก็ชนะมาเยอะมาก ไว้คราวหน้าเราไปซื้อมอเตอร์ไซค์ที่ดูดีสักคันซึ่งเป็นรถนำเข้ากันเถอะ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังชิงจื้อ ใบหน้ายาว และใบหน้าดุร้ายก็รู้สึกแย่ราวกับกินแมลงวันตายเข้าไป นั่นคือเงินของพวกเขา! หวังชิงจื้อรู้สึกได้ชัดเจนยิ่งขึ้น เมื่อพูดถึงรถจักรยานยนต์ เขารู้สึกว่ามันแปลกๆ เล็กน้อย เขาไม่ได้หารถจักรยานยนต์มาได้ง่ายเกินไปหรือไง
อย่างไรก็ตาม มุมมองของหวางชิงจื้อที่มีต่อฟางเจิ้งก็คือ เขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญการพนันแต่อย่างใด ยิ่งไปกว่านั้น ชายผู้นี้เพียงแค่เอนหลังและไม่แตะไพ่ของเขาด้วยซ้ำ สิ่งที่เขาทำคือผลักเงินไปข้างหน้า พลิกไพ่ของเขา และดึงเงินกลับเข้ามา ฉากนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนว่าจิตใจของเขาไม่สามารถเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าได้ โชคแบบนี้มีอยู่จริงในโลกนี้หรือไม่?
